Tag Archives: Wildfire Cell

[es-en] (Europa) Comunicado atrasado de Wildfire

Traducción al español del reciente comunicado de “Wildfire Cell”, asumiendo la responsabilidad de ataques incendiarios del año pasado.

¡Que los grupos de atentadores antisociales en Europa y América se hagan presentes con fuego y explosiones!

¡Fuerza y ánimo a los delincuentes de la Wildfire Cell!


Tomamos la responsabilidad amoral y egoístamente de algunos incendios a finales de mayo de 2017 que se dirigieron a una torre de telefonía móvil y a algún edificio aleatorio en algún lugar del territorio del norte de Europa conocido generalmente como Escandinavia. Estos incendios se iniciaron con la intención de causar un daño (admitimos, mínimo) a la infraestructura del sistema tecnoindustrial y por la propagación del miedo y la angustia en las zonas urbanas, pero lo más importante es que llevamos a cabo estos ataques por diversión, para nuestro propio satisfacciones personales y criminales.

Para esto usamos dos dispositivos incendiarios simples, cada uno hecho con los siguientes materiales:

– Una botella de plástico de 500 ml (tomada de la basura de quien sea para que detecte las huellas dactilares y el ADN que haya dejado ahí intencionalmente).
– Gasolina (robada) mezclada con espuma de poliestireno (recogida de un río contaminado) para crear napalm.
– Un fusible de 20-30 minutos hecho de varitas de incienso unidos a petardos con alambre para encender el fuego en el momento en que alcanzamos una distancia segura del área del objetivo.

Aunque ha pasado casi un año y los medios han guardado silencio sobre estos incendios, elegimos reclamar estos ataques específicos como propio, para recordarles a esos izquierdistas llorones y a los llamados anarquistas, que intentaron silenciar a nuestros cómplices después de su incendio en Helsinki hace un tiempo – que seguimos todavía deambulando por estos territorios, y tarde o temprano regresaremos de nuestros escondites para desatar cada vez más actos de salvajismo criminal en nuestra guerra individualista contra la sociedad de masas tecnológica, y a cualquiera de sus esclavos inútiles que se interponen en nuestro camino.

Ya hace tiempo que acechamos a nuestra presa, aprendiendo pacientemente las rutinas diarias de la inmundicia progresista que invade las universidades, contando nuestros objetivos y volcando nuestras mentes a la fabricación de armas cada vez más destructivas. Si tendremos algo que decir acerca de cualquiera de nuestros actos en el futuro, eso aún está por decidirse… por ahora nuestro clan desaparece en el abismo del ataque anónimo, para esconder nuestros rastros y afilar nuestras espadas, esperando el momento perfecto de invocar la ira de nuestros fuegos paganos una vez más …

“Puedes pensar que estos actos son ineficaces; puedes pensar que son obsesiones de sociópatas locos, o lo que sea. No estamos tratando de cambiar el mundo, preferiríamos ver que todo se queme. Y si no ves que la destrucción de la Tierra, de los ríos y las montañas, de los bosques y los océanos es una verdadera locura, entonces no podemos ayudarte, ni nos importaría. Solo agacharse cuando nos veas llegar “.


Saludando a nuestros hermanos y hermanas de mente incendiaria que merodean por los bosques de Alemania y Finlandia, y a nuestros orgullosos cómplices, Misanthropos Cacogen
e ITS.

¡En guerra con la civilización y el civilizado!

¡Por el aumento de la misantropía total y el eco-extremismo!

Wildfire Cell – Secta del viento del norte


Delayed Communique by the Wildfire Cell

We amorally and egoistically claim responsibility for some fires lit at the end of May 2017 which targeted a cellphone tower and some random building somewhere in the northern European territory known generally as Scandinavia. These fires were started with the intention of causing some (admittedly minimal) damage to the infrastructure of the techno-industrial system and the spreading of fear and distress in the urban zones, but most importantly we carried out these attacks for fun, for our own personal and criminal satisfactions.

For this we used two simple incendiary devices, each made of the following materials:

– A 500ml plastic bottle (taken from the trash with whoever elses fingerprints and DNA left on there intentionally).
– Gasoline (stolen) mixed with styrofoam (scavenged from a polluted river) to create napalm.
– A 20-30 minute fuse made of incense sticks attached to firecrackers with wire to ignite the blaze by the time we reached a safe distance from the target area.

Although almost a year has passed and the media has kept silent about these fires, we choose to claim these specific attacks as our own in order to remind those cry-baby leftists and so-called anarchists – who attempted to silence our accomplices after their arson spree in Helsinki some time ago – that our pack still wanders in these territories, and sooner or later we will return from our hiding places to unleash more and more acts of criminal savagery in our individualist war against the technological mass-society and any of its worthless slaves who get in our way.

For long enough now we have stalked our prey, patiently learning the daily routines of the progressivist filth swarming the universities, counting our targets and turning our minds to the fabrication of ever more destructive weapons. If we will have anything to say about any more of our acts in the future, that is still to be decided… for now our clan dissapears back into the abyss of the anonymous attack, to hide our tracks and sharpen our blades, awaiting the perfect moment to invoke the wrath of our heathen fires once more…

“You may think these acts are ineffective; you may think them the obsessions of crazy sociopaths, or what have you. We’re not trying to change the world, we would rather see it all go up in flames. And if you don’t see that the destruction of the Earth, of the rivers and mountains, of the forests and oceans, is the real insanity, then we cannot help you, nor would we care to. Just duck when you see us coming.”

Saluting our incendiary minded brothers and sisters prowling the forests of Germany and Finland, and to our proud accomplices, Misanthropos Cacogen and ITS.

At war with civilization and the civilized!

For the rise of total misanthropy and eco-extremism!

Wildfire Cell – Sect of the Northern Wind

(ελ) Γερμανια-Αναληψη ευθυνης και τοποθετηση απο τον Πυρηνα Wildfire

Traducción al griego del comunicado de “Wildfire Cell”, en el cual se apartan de los valores humanísticos-anárquicos y emprenden su camino individualista hacia el atentar anti-social y salvaje.

Comunicado disponible en inglés y español.


I

“Είναι θέμα χρόνου να κάψουμε αυτή την χώρα, αυτόν τον τεχνικό κόσμο· αυτός είναι ο ερχομός της μαύρης φωτιάς που θα καταστρέψει τις επιχειρήσεις τους και την βιομηχανία της βρώμικης τεχνο-βιομηχανικής κοινωνίας τους. Τώρα είναι η στιγμή για να γίνει μια ξεκάθαρη, άμεση και ψυχρή κριτική, μακριά από φαντασιώσεις, προωθήστε την,και παρουσιάστε επιθετικές δράσεις”

Όσο η επιδημία του εκσυγχρονισμού τρέχει ανεξέλεγκτα στα αστικά-νεκροταφεία της τεχνολογικής μαζικής-κοινωνίας, κάνοντας αποπνικτική την ύπαρξη μας όλο και περισσότερο μέρα με τη μέρα, εμείς θα συνεχίσουμε τον προσωπικό μας πόλεμο ενάντια στον πολιτισμό και στις ορδές των υποτελών δειλών που αναπαράγουν και υποστηρίζουν με τις καθημερινές τους πράξεις της υποτέλειας και της συμμόρφωσης.

Νέες καινοτομίες στο χώρο του τεχνολογικού ελέγχου και της κυριαρχικής προώθησης καθημερινά, με πιο καλοδεχούμενη την γρήγορη εξάπλωση της “έξυπνης” τεχνολογίας και την πλήρη ψηφιοποίηση κάθε ζωντανής ύπαρξης. Στο όνομα της “ευκολίας” οι υπερ-πολιτισμένες μάζες μεσολαβούν στο σύνολο των ασήμαντων ζωών τους μέσα από οθόνες και δέκτες, τροφοδοτώντας την βιομηχανική Λεβιάθαν με μια ατελείωτη ροή δεδομένων. Δεδομένα που με την βοήθεια των εταιριών όπως Google, Facebook, Microsoft, Vodafone, Sony κτλπ χρησιμοποιούνται για να προωθηθούν προγράμματα παρακολούθησης από το κράτος και την κυβέρνηση παγιώνοντας και εφαρμόζοντας την αυταπάτη της “κοινωνικής ειρήνης” και του ελέγχου.

Κεραίες κινητής τηλεφωνίας, οι οποίες λειτουργούν ως σημαντικά κομμάτια της τεχνικής υποδομής για την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας και ως διαδικασία μαζικής αποβλάκωσης καθώς επίσης εκπέμπουν τεράστιες ποσότητες τοξικότητας με την μορφή ραδιοκυμάτων και μικροκυμάτων, με αποτέλεσμα τους όγκους και τις εγκεφαλικές βλάβες όπως και βλάβες σε πλάσματα που ζουν γύρω από την κατοικία. Είναι γνωστό ότι επηρεάζει την αίσθηση του προσανατολισμού των πουλιών και των εντόμων και οδηγούν σε μαζικούς θανάτους σε ολόκληρη την αποικία των μελισσών. Συνεπώς προκαλούν ανεπανόρθωτη ζημιά στο υπάρχον οικοσύστημα.
Γνωρίζουμε ότι με την καταστροφή αυτών των κεραιών, αποκόπτοντας μερικές από τις αρτηρίες του τομέα των τηλεπικοινωνιών, κάνουμε μια ελάχιστη βλάβη στις επιχειρήσεις όπου τους ανήκουν αυτές οι συσκευές, αλλά δημιουργούμε στιγμές απόλαυσης και εγωιστικής ικανοποίησης στη ζωή μας, σπάζοντας την ρουτίνα της ζωής όταν περνάμε χρόνο στις πόλεις με στόχο να προκαλέσουμε άγχος και δυσφορία ανάμεσα στους τεχνο-εξαρτημένους των αποκρουστικών μαζών με την διατάραξη της εξομάλυνσης και των κατασκευαστικών “αναγκών” για συνεχή συνδεσιμότητα.

Τις τελευταίες ώρες της 2/2/17, με την συνοδεία του εξαγριωμένου μας μίσους για την κοινωνία και την βαθιά αγάπη μας για τα προαναφερθέντα μη-ανθρώπινα ζώα, εξαπλώσαμε την φωτιά μας στους παγωμένους δρόμους της Λειψία, στη Γερμανία. Κουκουλωμένοι και μεταμφιεσμένοι, καραδοκούσαμε υπό το σκοτάδι και κατευθυνθήκαμε στον πρώτο μας στόχο, ένα σύμπλεγμα από καλά κρυμμένες κεραίες οι οποίες ανήκουν στην Vodafone. Βάλαμε φωτιά σε έναν αριθμό από καλώδια τα οποία καταλήγουν στη πλευρά μιας χτιστής καμινάδας μεταξύ ορισμένων σπιτιών και μιας χιπστερ βιγκαν καφετέριας. Οι φλόγες σκαρφάλωσαν μέσω των καλωδίων ως τις κεραίες, σκεπάζοντας τες εντελώς σκορπώντας φλόγες και σπίθες σε μια έκταση 60 μέτρων. Αυτό επετεύχθη καλύπτοντας το κάτω μέρος των εκτεθειμένων καλωδίων με ένα εύφλεκτο τζελ και στη συνέχεια με την τοποθέτηση δυο βραδύκαυστων εμπρηστικών μηχανισμών μεταξύ των καλωδίων. Τις φωτίσαμε και εξαφανιστήκαμε γελώντας ξανά μέσα στη νύχτα.

Στη συνέχεια, το βράδυ της 7/2/17 περισσότερες επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν από την ατομικότητα του πυρήνα σε μια διαφορετική περιοχή της πόλης, και αυτά είναι τα λόγια τους.

…Μεταξύ των ήχων του χειμερινού δάσους και των μη ανθρώπινων πλασμάτων που προσπαθούν να ζήσουν την άγρια ζωή τους, μεταξύ αυτών των ήρεμων στιγμών έπιασα τον εαυτό μου να αναζητάει στιγμές χαράς, στιγμές ελευθερίας και οργής. Έτσι λοιπόν κατέστρεψα 7 πύργους για κυνήγι και όταν τελείωσα, η επιθυμία μου απαιτούσε περισσότερα. Περισσότερες στιγμές σιωπηλών δραστηριοτήτων μεταξύ του κελαιδίσματος των πουλιών. Περισσότερες στιγμές αυτο-απελευθέρωσης. Έτσι λοιπόν, το ίδιο βράδυ, έβαλα φωτιά σε 6 αμάξια αδιακρίτως. Χωρίς να νοιάζομαι για τις ηθικές αξίες των στόχων και τις αφηρημένες ιδέες του “σωστού” και του “λάθους”. Μόνο με την πλήρως μοναχική μου επιθυμία για την διατάραξη της κανονικής πολιτισμένης ζωής, μόνο για την μυρωδιά του καμένου πλαστικού στον παγωμένο χειμωνιάτικο αέρα, όταν ξέρεις ότι αύριο κάποιοι πολιτισμένοι σκλάβοι θα κλάψουν για τα αηδιαστικά τους αυτοκίνητα. Τρία από αυτά κάηκαν εντελώς…

Στο δελτίο ειδήσεων σχετικά με αυτή την επίθεση, η αστυνομία έκανε την δήλωση σχετικά με τα κίνητρα του εμπρηστικού οργίου ότι “Κάποιο πολιτικό υπόβαθρο, ωστόσο, μπορεί να αποκλειστεί”. Μείναμε έκπληκτοι όταν αυτοί οι ηλίθιοι ήταν σωστοί. Δεν δίνουμε μια για το “πολιτικό”, θέλουμε απλά να διασκεδάσουμε καθώς βλέπουμε αυτόν τον κόσμο να φλέγεται.

II

Όταν αρχίσαμε να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για κάποιες από τις δράσεις καταστροφής μας ως Πυρήνας Wildfire, συσχετίσαμε την μικρή μας συμμορία με την ALF, ELF και την FAI ως κομμάτι ενός ολοκληρωμένου πειράματος σε επικοινωνία μεταξύ άλλων ενδιαφέρων ατομικοτήτων εντός του “Αναρχικού” στρατοπέδου όπου δεν είμαστε σε άμεση επικοινωνία. Στη συνέχεια, στην δεύτερη ανάληψη ευθύνης εγκαταλείψαμε την χρήση αυτών των ακρωνύμων και μιλήσαμε εν συντομία για ορισμένα από τα κίνητρά μας. Θα χρειαστεί να πάρουμε το χρόνο μας για να συνεχίσουμε το διάλογο γύρω από αυτή την διαδικασία, για χάρη της αποδόμησης των αφηρημένων μας ιδεών που εμείς οι ίδιοι είμαστε οι δημιουργοί της.
Όπως έχουμε εκφραστεί και στο παρελθόν, δεν χρειαζόμαστε πλέον αυτές τις ταμπέλες για να “κατηγοριοποιήσουμε” τους εαυτούς μας ή τις δράσεις μας ως “κομμάτι” του οτιδήποτε. Εμείς ποτέ δεν θα ανήκουμε σε ένα “κίνημα” που έχει δημιουργηθεί από αυτές τις κολεκτιβίστικες ταυτότητες και απορρίπτουμε παντελώς τις ηθικές αρχές της “μη βίας” προς τους “ανθρώπους” που υποστηρίζουν το Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζώων και το Μέτωπο Απελευθέρωσης Γης.

Διατηρήσαμε το όνομα του πυρήνα για να κάνουμε ξεκάθαρη την αποχώρηση μας από τους υπονόμους της ιδεολογικοποιημένης και/ή της ιδεαλιστικής σκέψης και σημασίας της εξέλιξης των επιθυμιών μας και της εικονοκλαστικής πράξης. Για να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, έχουμε την αίσθηση ότι στην πρώτη ανάληψη ευθύνης κάποιες λανθασμένοι ισχυρισμοί με την χρήση εκφράσεων που κατά καιρούς νιώθουμε ότι συμβαδίζουν με τα πάθη μας, αλλά μέσα από την αδιέξοδο των πολιτισμένων αλληλεπιδράσεων, οι αλυσίδες της γλώσσας παρουσιάζουν την ευκαιρία για αμέτρητες παρεξηγήσεις, προσαρμόζοντας τις πολεμικές μας κραυγές σε πολύ μερικά συνθήματα και προκατ-φράσεις αναπαράγοντας ρόλους και ιδανικά . Στόχος μας είναι να απομακρύνουμε όλα αυτά τα φαντάσματα που αποτελούν εμπόδιο στην ενίσχυση των ατομικοτήτων μας και μπλοκάρουν το μονοπάτι μας προς τη χαοτική και αδιαμεσολάβητη, άγρια ύπαρξη για την οποία κοπιάζουμε.

Από εδώ και στο εξής οι ανακοινώσεις και οι αναλήψεις ευθύνης που προέρχονται από κάθε πυρήνα της Wildfire θα πρέπει να συνοδεύεται από έναν δευτερεύον πυρήνα/όνομα για να υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία και αυτονομία στην εκτέλεση επιθέσεων διεθνώς και για την σαφέστερη έκφραση των κινήτρων και απόψεων που αναλαμβάνει την ευθύνη το άτομο(α).
Θα είμαστε απόλυτα σαφείς ότι αυτό δεν είναι κάποιο “κάλεσμα” για όλους,τους οποίους δεν γνωρίζουμε για να χρησιμοποιήσουν το όνομα μας στον τελετουργικό πλουραλισμό χαρακτηριστικό του “Αναρχικού” στρατοπέδου. Είναι μια στρατηγική κίνηση εκ μέρους μας για να ενισχύσουμε τις δυνατότητες μας για μεγαλύτερη καταστροφή.

III

Όταν μιλάμε για ιδεαλισμό, εννοούμε την υποκριτική ιδέα του αγώνα για έναν εξωτερικό στόχο ή αιτία, για ένα καλύτερο μέλλον ή για κάποιο κατόρθωμα. Όπως επίσης δεν πιστεύουμε στην ολοκληρωτική καταστροφή της πολιτισμικής φυλακής, οι δράσεις της καταστροφής είναι οι δράσεις που μας φέρνουν κοντά στην αυτο-απελευθέρωση μας. Δράσεις που αποσκοπούν την διάλυση των αλυσίδων που μας έχει φορέσει η κοινωνία από την στιγμή της γέννησης μας και έχει δημιουργήσει την δυνατότητα της διαφυγής από το μεγάλο κλουβί στιγμιαία αποβάλλοντας τον πολιτισμό από μέσα μας και μετατρέποντας μας σε επικίνδυνους. Η ιδέα της πρόκλησης τρόμου και αναταραχών ανάμεσα στις κοιμισμένες μάζες και η μετατροπή του κόσμου των ονείρων, του προοδευτισμού και της ουτοπίας σε έναν ζωντανό εφιάλτη για αυτούς που θεωρούμε εχθρούς είναι για μας ένα άλλο σημαντικό κομμάτι από τους λόγους για τους οποίους έχουμε πραγματοποιήσει εγωιστικές και εγκληματικές πράξεις.

Δεν είμαστε “Αναρχικοί” γιατί έχουμε απορρίψει εδώ και καιρό την στάσιμη ιδεολογία του “Αναρχισμού”. Δεν είμαστε τόσο ανόητοι για να επενδύσουμε καμία “ελπίδα” στον “αγώνα”. Δεν ενθουσιαζόμαστε από τις θεοσεβούμενες φαντασιώσεις της “νίκης”, της “επανάστασης” ή της “καταστροφής”. Έχουμε μεγαλώσει σε ένα άρρωστο κλήμα χριστιανικού τσίρκου με όλη αυτή την προσποίηση, λογοκρισία, πισώπλατα μαχαιρώματα, ηθικό κήρυγμα και την αδιάκοπη βαρετή φλυαρία. Δεν ισχυριζόμαστε πως όσοι αποκαλούν εαυτούς “αναρχικούς” πέφτουν μέσα σε αυτήν την ιδεολογική παγίδα , υπάρχουν και μερικοί μοναδικοί που διεκδικούν αυτήν την ” ταυτότητα” για τους εαυτούς τους, αυτή είναι η ειδοποιός διάφορα . Αυτούς τους λίγους λοιπόν, με υπερηφάνεια, τους υπολογίζουμε ως κοντινούς συμμάχους και συνεργούς μας.

Είμαστε ένας μικρός κύκλος ποινικών μηδενιστών και ατομικιστών εγωιστών. Ο μηδενισμός για εμάς αποτελεί μια διαδικασία αναίρεσης και άρνησης, είναι το εργαλείο μας για να γκρεμίσουμε τα τείχη του πολιτισμένου κατασκευάσματος που επιβάλλεται στο αδάμαστο εγώ μας. Οι πολιτιστικές-κοινωνικές αλυσίδες όπως “ηθική”, “ταυτότητα”, “φύλο”, “αλτρουισμός”, “αισιοδοξία”, “ισότητα”, “αλληλεγγύη”, “σεβασμό”, “ανθρωπισμός”, “ανθρωποκεντρισμός» και ούτω καθεξής όλες καταλήγουν στην φωτιά τη εικονοκλαστικής καταστροφής. Όταν είμαστε στη μάχη, χρησιμοποιούμε τον μηδενισμό σαν όπλο με τον οποίο μπορούμε να δημιουργήσουμε στιγμές χαρούμενης ρήξης μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο της τεχνο-βιομηχανικής κοινωνίας στο εδώ και το τώρα. Υποκινούμαστε από τις επιθυμίες και τα πάθη μας  τα οποία έχουμε χάσει. Με όλη τη δύναμη και την εφευρετικότητα που διαθέτουμε, θα μπορέσουμε να μετατρέψουμε την ζωτικότητα σε μέσο επίθεσης ενάντια στην πραγματικότητα την οποία ζούμε, συναντώντας τους εχθρούς και κάνοντας μας ισχυρότερους.

IV

Έχουμε περιπλανηθεί μακριά και ευρύτερα. Έχουμε δει την ομορφιά του φυσικού χάους μέσα σε αρχαία δάση και ανάμεσα σε αγριόχορτα που έχουν σπάσει το μπετό. Στην απομόνωση των βουνοκορφών και στις σιωπηλές συναντήσεις με άλλες νυκτόβιες ατομικότητες παρακολουθώντας την νύχτα. Καθώς ακονίζουμε τα μαχαίρια μας στις σκιές του δάσους συνωμοτικά γύρω από φωτιές με τους άγριους συνεργούς μας, εκείνους με τους οποίους μοιραζόμαστε την επιθυμία να δραπετεύσουμε από τα κλουβιά της εξημέρωσης και να εξελιχτούμε σε άγρια όντα.

Έχουμε γίνει μάρτυρες, από πρώτο χέρι, της καταστροφής όπου το βασίλειο της “ανθρωπότητας” έχει προκαλέσει στο περιβάλλον, έχουμε σταθεί στις άκρες των τεράστιων και έρημων λατομείων, έχουμε περπατήσει μέσα στα αποψιλωμένα δάση και μέσα από τις πετρελαιοκηλίδες σε παραλίες όπου πλαστικά απόβλητα είναι διασκορπισμένα σε αυτές καθώς και ανάμεσα σε νεκρά ψάρια και πουλιά, νιώθοντας το μίσος και τον θυμό μέσα μας όλο και περισσότερο όπως την μαυρίλα που γεμίζει τα πνευμόνια μας. Έχουμε δει την φρίκη μέσα στις φάρμες-εργοστάσια και γνωρίζουμε ότι η απελευθέρωση μόνο δεν είναι αρκετή.

Έχουμε πραγματοποιήσει εμπρησμούς, πυρπολώντας τα μηχανήματα και τις υποδομές που εξοντώνουν το άγριο, για μια στιγμή έχουμε παραλύσει τους κανόνες και τις διαδικασίες της πολιτισμένης τάξης. Έχουμε ήδη ξεκινήσει επιθέσεις σε υπαλλήλους οικολογικών εταιριών υπό το φως της ημέρας και υπό το φως του φεγγαριού , νιώθοντας περισσότερο ζωντανοί από ποτέ καθώς τράπηκαν σε φυγή πριν τα μαχαίρια, τις μολότοφ και τις πέτρες. Οι βανδαλισμοί μας έχουν προκαλέσει διακοπή της ηλεκτροδότησης, του ιντερνετ και της τηλεφωνικής επικοινωνίας σε αμέτρητα σπίτια και επιχειρήσεις. Έχουμε διαταράξει με εγκληματική διάθεση, που δεν σταματά απλά με το σπάσιμο ορισμένων παραθύρων, και τα λυσσασμένα χέρια μας που κλέβουν ότι είναι αναγκαίο για την επιβίωση μας.

Είμαστε ανήθικοι,  ιλεγκαλιστές, αντικοινωνικοί και αμετανόητοι ατομικιστές σε ένα πόλεμο με την τεχνο-βιομηχανική κοινωνία και με όλη την ανθρώπινη πρόοδο.

Με θάρρος και αποφασιστικότητα συνεχίζουμε την πρακτική με νέες τεχνικές για την εφαρμογή της καταστροφικής τέχνης, βελτιώνοντας τις μεθόδους σαμποτάζ, επίθεσης και τη αποφυγής. Δεν θα μας σταματήσει τίποτα, οι επιθέσεις μας θα ξεσπάσουν ασύμμετρα καθώς θα τρέχουμε από σκιά σε σκιά και οι φωτιές μας θα εξαπλωθούν σε όλη αυτή τη βρωμερή ήπειρο.

Οι γραμμές μάχης έχουν σχεδιαστεί και ξέρουμε που βαδίζουμε· συνενοχή με τους άγριους αντιπολιτισμικούς, εκο-εξτρεμιστές, ανεξέλεγκτους και πεσιμιστές που δεν επιβαρύνονται ούτε από κάποια ελπίδα, ούτε από φόβο, συνεχίζουν να επιστρέφουν ξεδιάντροπα, χωρίς διακρίσεις με αποφασιστικά χτυπήματα ενάντια στην τεχνο-κυψέλη.

“Προς τον πολλαπλασιασμό των επιθέσεων και το συντονισμό των ομάδων και των ατομικοτήτων ώστε να χτυπήσουν δυνατότερα και αδιάκοπα ενάντια στον πατριαρχικό πολιτισμό και στο τεχνο-βιομηχανικό πλαίσιο, η διαδρομή είναι επίπονη και αβέβαιη, μόνο οι δράσεις μας μπορούν να αναδείξουν τις πεποιθήσεις μας”.

Η ανελέητη εξόντωση είναι το μόνο πράγμα που αξίζει σε αυτό το σάπιο σύστημα, στους εκπροσώπους του, στους εργαζόμενους  και στους φιλήσυχους πολίτες του!

Αφήστε τις ηθικές-δικαστικές αρχές να συνεχίσουν να κλαίνε και να γκρινιάζουν! Αφήστε τους πολυλογάδες να συνεχίσουν να μιλάνε!

Είμαστε σε πόλεμο!

Wildfire Cell

Υ.Γ Ενθουσιαστήκαμε όταν μάθαμε το πρωί της 8/2/17 όταν έγινε ανακοίνωση στους μαθητές η απειλή βόμβας στο Κέντρο Εκπαίδευσης και Τεχνολογίας (ΒΤΖ) στην Λειψία, προκαλώντας την εκκένωση 500 ανθρώπων από τις εγκαταστάσεις, με μεγάλη αστυνομική και στρατιωτική ανταπόκριση  και με μια κατάσταση τρόμου και φόβου μεταξύ των αηδιαστικών προοδευτικών φοιτητών και καθηγητών. Αυτού του είδους τρομοκρατικές ενέργειες, ειδικά αυτές που γίνονται ενάντια στα τεχνο-επιστημονικά ιδρύματα είναι κάπως σπάνιες στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Καλωσορίζουμε την εξάπλωση των ταραχών στο εσωτερικό «Φρούριο Ευρώπη». Οι βάρβαροι είναι ήδη εντός των τειχών. Ήμασταν πάντα εδώ και θα εξακολουθήσουμε να είμαστε.

[en] (France) Liotard company attack for Wildlife

Publicamos este comunicado del 16 de marzo de este año. En donde el grupo N.A.W.P.I. se responsabiliza por un ataque incendiario frustrado contra 6 camiones de la empresa Liotard que ha devastado la vida salvaje en aquella parte del mundo, los individualistas han sido sorprendidos por la seguridad de la empresa y han mencionado: “Seamos claros, si no atacamos al chico (de seguridad privada) no es por seguir el carácter o por respeto a la vida, sino por falta de medios. Creemos que atacar corporalmente a personas que colaboran con la destrucción medioambiental es una buena idea. La próxima vez estaremos armados…”

Se responsabilizan también de un incendio que afectó un repetidor de comunicaciones, el cual fue afectivo.

También hacen referencia a los ataques y el comunicado de “Wildfire Cell” de Alemania.

¡Por la expansión del caos salvaje en el “viejo continente”!


Let’s run down the hills

How to speak about sustainable investment to this wildboar? To this orfan doe about recycling toxic waste? How to say to the disfigured montain that it was worth it, that we really needed this 4 lanes highway interchange? How to sincerely reassure this thousands exsanguinated trees piled up like in mass grave? Theses confused and disoriented birds and bats who are driven crazy so that wifi passes everywhere in 4G? Does this lonely starving wolf give a fuck if you recycle your rubbish? What did this baby fox coarpse think about progress, in your opinion ? The few places where we felt good, you razed them to the ground to create fields, vineyards ans Ikea’s furniture. The bush, you distroyed it into small pieces for your trucks to go faster. The moutain you pierced it in all parts to avoid walking in between two ski runs and then you empalated with windills what was left of the cadaver, to have a clean conscience. The water of the streams is polluted because of thousands of your slaves that you put in fed in the plateau. And what about us in the middle of this? This world sentences us to die by starving or boredom. We should be complicit of our own alienation. We should be subjected.
After all, there’s champion’s league and election on tv. We should accept to be either girl or boy, and accept all the bullshit and moral that comes with. We should be docile and gratefull. We’ve got benefit and medecine. If we want to change society, we have petitions, freedom of speak, citizen demostrations and public opinion. What do we complain about? We should be reasonnable, patient, and rational, for our own good. And if problems overwhelm us, we still can get high on drugs to forget that, according to where we were born, we become, with more or less violence, slaves. That anyway nothing changes and there is no choice.

But theses days, we’ve made some choice: We chose to attack the Liotard company, who destroy rivers, mountains, trees, wildlife and flora, while acting green washing and participative recycling. To do so, we set 6 arson devices (1,5 L bottle filled up with petrol and pieces of candles, some firestarter bricks tied with wire as an easy-to-make delayer) under 6 different heavyweight trucks. We also sabotated one excavator and put several firestarter under car of the society. Unfortunatelly, we’ve been seen and surprised by a security guy, and we haven’t had the time to light the fired.
Let’s be clear if we dont attack the guy, it’s not to follow wathever charter or by respect for life, but because a lack of means. We think to bodily attack people who colaborate with destruction of theses environnement is a good thing. Next time we’ll be armed…

We also make the choice to attack a relay pylon with the same devices put in between cables and electrical boxes. This times a beautifull fire was growing up through the cable when we left.

With maps, a good preparation, and imagination, with petrol, knifes, crowbar, candles, lighter.
With our limits, our fears and excitations.

With our rages and determinations.

During these wild nights we often toughts about the montreuil’compas and about the compas damien. You were running with us in the mountains,breathing life. We send you strength and corage. See you soon in one sid or the another.

A little tought for the individualities who take part in the “wildfirecell” in germany. we like your attack and we found really interesting your positioning on the uses of acronyms,identities and cells.

And also for the pylon arsonist in italy.

For the spread of burning nights.

Neither optimism, nor resignation.

N.A.W.P.I
never-again-without-pepperspray-incorporation

[es] (Alemania) Adjudicación y comunicado – Célula Fuego Salvaje

Traducción al español del fiero comunicado de Célula Fuego Salvaje de Alemania.

Nos regocijamos con sus palabras y actos, su declaración es solo el comienzo de que la venganza tomada por los individuos está en curso. La era de las revoluciones, incluso del viejo sistema informal anarquista se ha derrumbado, lo que hoy mueve a los criminales egóicos, no es un sentimiento de “solidaridad”, de “apoyo mutuo”, sino de venganza, odio contra la civilización y ganas de verlo todo arder.

¡Adelante individualistas únicos, nihilistas y eco-extremistas!


I

“Ya es hora de quemar este país, este mundo artificial; esto el inicio del fuego negro que consumirá sus negocios e industrias de la asquerosa sociedad tecno-industrial. Ahora es el momento de articular una crítica directa y fría, lejos de fantasías, hagámoslo y presentamos golpes”.

A medida que la plaga de la modernización se extiende en los cementerios urbanos de la sociedad tecnológica de masas, sofocando cada vez más nuestra existencia cada día que pasa, proseguimos con nuestra guerra personal contra la civilización y las hordas de cobardes sumisos, que la recrean y la sostienen con sus actos cotidianos de servidumbre y conformidad.

Las nuevas innovaciones en el ámbito del control tecnológico y la dominación avanzan diariamente, con la mayoría dando la bienvenida a la proliferación de tecnologías “inteligentes”, y la digitalización total de todos los aspectos de la vida. En nombre de “conveniencia”, las masas híper-civilizadas median la totalidad de sus vidas sin valor a través de pantallas y receptores, alimentando al leviatán industrial con un flujo interminable de datos. Datos que, con la ayuda de corporaciones como Google, Facebook, Microsoft, Vodafone, Sony, etc., usan para promover programas de vigilancia estatales y gubernamentales, solidificando e imponiendo las ilusiones de “paz social” y de control.

Las antenas de telefonía móvil, además de funcionar como piezas importantes de infraestructura técnica para el buen funcionamiento de la sociedad, y el proceso de estupidización en masa, también emiten cantidades masivas de toxicidad en forma de ondas de radio y microondas, resultando en tumores y daños cerebrales en criaturas que viven cerca, y son conocidos por interferir con los sentidos de navegación de las aves y los insectos, lo que lleva a muertes en masa de colonias enteras de abejas y, por tanto, causan daños irreparables a los ecosistemas existentes.

Sabemos que al destruir estas antenas y cortar un par de venas del sector de las telecomunicaciones, hacemos poco para dañar a las corporaciones que poseen estos dispositivos, pero creamos momentos de placer y satisfacción egoísta en nuestras vidas, rompiendo con la rutinización de la vida al gastar tiempo en las ciudades, y con el objetivo de causar estrés e incomodidad entre los tecno-drogadictos de las masas repugnantes, interrumpiendo la cada vez más normalizada y fabricada “necesidad” de conectividad constante.

En las últimas horas del 2/2/17, acompañado por nuestro furioso odio a la sociedad y un profundo amor por los animales no humanos antes mencionados, extendimos nuestro fuego a las heladas calles de Leipzig, Alemania. Encapuchados y enmascarados, escondidos bajo la cubierta de la oscuridad, nos dirigimos hacia nuestro primer objetivo, un grupo de antenas bien escondidas propiedad de Vodafone. Pusimos la antorcha en una serie de cables que corrían por el lado de una chimenea de ladrillo, entre algunas casas y un café de moda vegano. Las llamas subieron todo el camino hasta los cables de las antenas, sumergiéndolos completamente y esparciendo llamas y chispas a través de un área de 60 metros. Esto se logró cubriendo el fondo de los cables expuestos en gel inflamable y luego colocando dos incendiarios de combustión lenta entre los cables. Los iluminamos y nos echamos a reír cuando desaparecimos una vez más en la noche.

En la noche del 7/2/17 más ataques fueron llevados a cabo por una individualidad de la célula, en un área diferente de la ciudad, estas son sus palabras.

… Entre los sonidos del bosque invernante y los sonidos de las criaturas no humanas que intentan vivir sus vidas salvajes, en medio de estos momentos tranquilizantes me oigo preguntar por momentos de alegría, por los momentos libres de rabia. Así que destruí 7 torres de caza y cuando terminé, mi deseo era más. Más momentos de actividades silenciosas entre el canto de los pájaros. Más momentos de auto-liberación. Así que en la misma noche prendí fuego a 6 coches indiscriminadamente. Sin preocuparse por las ideas morales de objetivos y objetivos aceptados, las ideas abstractas de lo “correcto” o lo “incorrecto”. Sólo con mi deseo completamente solitario de perturbar la vida normal civilizada, sólo por el olor de la goma quemada en el aire helado del invierno cuando sabes que mañana algunos esclavos civilizados van a llorar por sus asquerosos coches. Tres de ellos fueron incendiados por completo…

En el reportaje de las noticias sobre este ataque, la policía hizo la declaración con respecto a los motivos de la serie de incendios provocados con “un fondo político, sin embargo, puede ser excluido”. Nos sorprendió ver que estos imbéciles realmente aciertan en una cosa correcta. No nos importa una mierda lo “político”, solo queremos divertirnos mientras observamos el mundo arder.

II

Cuando empezamos a adjudicarnos algunos de nuestros actos de destrucción como la Célula Fuego Salvaje, también asociamos a nuestra pequeña pandilla con la ALF, ELF y FAI como parte de un experimento final en la comunicación entre otras individualidades interesantes dentro del campo “anarquista” al que pertenecíamos, no por tener contacto directo con ellos. Luego en nuestro segundo comunicado abandonamos el uso de estas siglas y hablamos brevemente de algunas de nuestras motivaciones para hacerlo. Tomaremos el tiempo para continuar el diálogo que rodea este proceso aquí, con el fin de deconstruir las abstracciones de nuestras ideas de las cuales nosotros mismos fuimos los autores.

Como expresamos anteriormente, ya no necesitamos estas etiquetas para “identificarnos” a nosotros mismos o a nuestras acciones como una “parte” de nada. Nunca perteneceremos a los””movimientos” creados por estas identidades colectivistas reificadas, y rechazamos total y especialmente los principios moralizantes de “no-violencia” hacia los “humanos” defendidos por las tendencias del Frente de Liberación Animal y del Frente de Liberación de la Tierra.

Conservamos el nombre de la célula para marcar claramente nuestra salida de las alcantarillas del pensamiento ideológico y / o idealista, y significa el desarrollo de nuestros deseos y la praxis iconoclasta. Para ser honestos con nosotros mismos, creemos que en nuestro primer comunicado algunas afirmaciones erróneas fueron hechas por el uso de expresiones que a veces sentimos que corresponden con nuestras pasiones, pero dentro del agujero de las interacciones civilizadas, las cadenas del lenguaje presentan la oportunidad para innumerables interpretaciones erróneas, convirtiendo nuestros gritos de guerra en meros eslóganes y frases que reproducen papeles e ideales. Nuestro objetivo es acabar con todos estos fantasmas que impiden el fortalecimiento de nuestras individualidades, y bloquear nuestros caminos hacia el caos de una existencia salvaje y sin mediación que nos construimos en el presente.

A partir de aquí, los comunicados y reivindicaciones de responsabilidad procedentes de cada núcleo de la Célula Fuego Salvaje serán acompañados por un nombre de una célula secundaria que permita mayor flexibilidad y autonomía en la realización de ataques internacionales y para una expresión más clara de los motivos y opiniones de o los individuos responsables.

Seremos muy claros de que esto NO es un “llamado” para que otros que conocemos tomen nuestro nombre en el pluralismo ritualista típico del campo “anarquista”. Es simplemente un movimiento estratégico en nuestro nombre para mejorar nuestras capacidades para una mayor destrucción.

III

Cuando hablamos de idealismo, nos referimos a la hipócrita idea de luchar por una meta o por una causa externa, por algún futuro mejor o ídolo mistificado. Como no creemos en la posibilidad de destruir completamente la prisión de la civilización, nuestros actos de destrucción son actos que tienden a nuestra auto-liberación. Actos que pretenden romper las cadenas que la sociedad nos ha impuesto desde nuestro nacimiento, y crear el potencial para escapar de la gran jaula momentáneamente, por descivilizarnos y hacernos peligrosos. La idea de causar terror y disturbios entre las masas dormidas y transformar los mundos oníricos del progresismo, y la utopía en una pesadilla viva para aquellos que consideramos nuestros enemigos, es para nosotros otra parte importante de las razones por las que llevamos a cabo nuestros actos egoístas y criminales.

No somos “anarquistas” porque hace mucho tiempo hemos rechazado la estancada ideología del “anarquismo”. No somos tan tontos para tener ninguna “esperanza” en la “lucha”. No estamos motivados por las fantasías devocionales de “victoria”, “revolución” o “colapso”. Nos hemos vuelto completamente enfermos de este circo cristianizador y de todas las posturas, censuras, puñaladas, predicación moralista y la incesante charla apagada. No estamos diciendo que todos los que se llaman a sí mismos “anarquistas” caigan en esta trampa ideológica, todavía hay algunos únicos que reclaman esta “identidad” por sí mismos, que es su discreción. Entre estos pocos contamos con orgullo con algunos de nuestros aliados cercanos y cómplices.

Somos un pequeño círculo de nihilistas criminales e individualistas egoístas. El nihilismo para nosotros representa un proceso de negación y abnegación, es nuestra herramienta para derribar las paredes de las construcciones civilizadas impuestas a nuestros egos indomables. Las cadenas culturales-sociales de “moralidad”, “identidad”, “género”, “altruismo”, “optimismo”, “igualdad”, “solidaridad”, “respeto”, “humanismo”, “antropocentrismo” están las llamas de la destrucción iconoclasta. Cuando nos dirigimos a la batalla, ejercemos nuestro nihilismo como un arma, con la cual creamos juguetonamente momentos de gozosa ruptura dentro de los sofocantes confines de la sociedad tecno-industrial, en el aquí y ahora. Estamos motivados por nuestros deseos y pasiones de venganza por todo lo que hemos perdido. Con toda la fuerza e ingenio que poseemos, volvemos nuestra vitalidad en nuestro medio de ataque contra la realidad que odiamos, encarando a nuestro enemigo de frente y siendo más fuertes para él.

IV 

Hemos vagado por todas partes. Hemos visto la belleza del caos natural en el interior de bosques antiguos, y entre las malas hierbas que se rompen el hormigón. En la soledad de las cimas de las montañas, y en los encuentros silenciosos con otros individuos nocturnos acechando en la noche. Cuando afilamos nuestros cuchillos en las sombras de los bosques, y conspiramos alrededor de fogatas con nuestros fervientes cómplices, con quienes compartimos el deseo de salir de las jaulas de nuestra domesticación y convertirnos en seres salvajes.

Hemos sido testigos de primera mano de la devastación que el reino de la “humanidad” ocasiona en el medio ambiente terrestre, hemos estado en los límites de vastas y desoladas canteras, hemos caminado por los bosques despejados y por las playas cubiertas de petróleo y plástico, cubiertas por cadáveres de peces y pájaros, sintiendo el odio y la ira aumentando dentro de nosotros más y más como la negrura que se reúne en nuestros pulmones. Hemos visto los horrores dentro de las granjas de fábrica, y cada uno sintió, entonces, en nuestros corazones, que la liberación por sí sola nunca sería suficiente.

Hemos prendido incendiarios, quemando las máquinas e infraestructura que aniquilan lo salvaje, paralizando momentáneamente las normas y procedimientos del orden civilizado. Hemos lanzado ataques contra los empleados de las empresas ecocidas a plena luz del día y a la luz de la luna, sintiéndonos más vivos que nunca mientras huían ante nuestros cuchillos, molotovs y piedras. Nuestros actos de vandalismo han causado cortes de energía y de conexiones de Internet y teléfono en innumerables hogares y negocios. Nos hemos rebelado del intento criminal que no se detiene en romper simplemente algunas ventanas, y nuestras manos rabiosas se mueven para robar todas las necesidades de nuestra supervivencia que están al alcance.

Somos amorales, ilegalistas, antisociales e individuos impenitentes en guerra con la sociedad tecno-industrial y todo el progreso humano.

Con valentía y determinación seguimos practicando nuevas técnicas en la aplicación de las artes destructivas, mejorando nuestros métodos de sabotaje, ataque y evasión. Como no vamos a detenernos en nada, nuestros ataques irán en forma asimétrica a medida que corremos de sombra a sombra, y nuestros fuegos continuarán extendiéndose por todo este sucio continente.

Nuestras líneas de batalla están dibujadas y sabemos dónde estamos; en complicidad con los fieros anticivilizacionistas, eco-extremistas, incontrolables y pesimistas que, carentes de esperanza ni de temor, siguen dando golpes desvergonzados, indiscriminados y decisivos contra la tecno-colmena.

“Hacia la proliferación de ataques y la coordinación de grupos e individualidades para atacar más fuerte y constantemente contra la civilización patriarcal y su marco tecno-industrial, el camino es arduo e incierto, sólo nuestras acciones en el presente revelan nuestras convicciones reales”.

¡La aniquilación despiadada es lo único que merece este sistema pútrido, sus representantes, sus trabajadores y sus leales ciudadanos! 

¡Que los judiciales morales de todas las ramas sigan llorando y lloriqueando! ¡Que los habladores sigan hablando!

¡En guerra! 

Célula Fuego Salvaje

 

Pd: Nos emocionó saber que en la mañana del 8/2/17 una amenaza de bomba fue declarada a los estudiantes del Centro de Educación y Tecnología (BTZ) en Leipzig, causando la evacuación de 500 personas de las instalaciones, una gran respuesta de la policía y militares y un estado de miedo y pánico entre los estudiantes y maestros progresistas. Los actos terroristas de este tipo, especialmente los que van dirigidos contra las instituciones tecnocientíficas, son algo raros en esta región geográfica en particular, y acogemos con satisfacción la propagación del malestar y el desorden dentro de la “Fortaleza Europa”. Los bárbaros ya están dentro de las paredes. Siempre hemos estado aquí y siempre lo estaremos.

[en] (Germany) Claim of responsibility and Statement – Wildfire Cell

Con gran alegría y profundo gozo publicamos la declaración de la “Célula Fuego Salvaje” desde Alemania, en donde exponen varios puntos de importancia para la práctica de su guerra contra la civilización y el progreso humano en aquel lado del mundo.

En la declaración, hacen filosas críticas a la vida híper-civilizada, tumban con palabras la ética civil y desgarran fieramente la artificialidad del sistema tecno-industrial. Niegan ser anarquistas y se posicionan en complicidad con los eco-extremistas.

Se responsabilizan de varios atentados incendiarios en la ciudad de Leipzig.

¡Por la expansión de los atentados contra la civilización!

¡Muerte a la moral del ataque!

¡Que la guerra amoral e indiscriminada siga perturbando la mente de los individualistas!


I

“It’s about time that we burned this country, this artificial world; it’s the onset of the black fire that will consume their businesses and industry of the filthy techno-industrial society. It is now time to articulate a direct and cold criticism, away from fantasies, put it forth, and present strikes.”

As the plague of modernization runs rampant in the urban-cemetaries of technological mass-society, suffocating our existence more and more with every passing day, we press on with our personal war against civilization and the hordes of submissive cowards who recreate and uphold it with their everyday acts of servitude and compliance.

New innovations in the realm of technological control and domination advance daily, with most welcoming the proliferation of “smart” technologies and the total digitalization of life’s every aspect. In the name of “convenience” the hyper-civilized masses mediate the entirety of their worthless lives through screens and receivers, feeding the industrial leviathan with an endless stream of data. Data which with the aid of corporations like Google, Facebook, Microsoft, Vodafone, Sony etc. is used to further state and governmental surveillance programs, solidifying and enforcing the illusions of “social peace” and control.

Mobile phone antennas, besides functioning as important pieces of technical infrastructure for the smooth-functioning of society and the process of mass stupification also emit massive amounts of toxicity in the form of radiowaves and microwaves, resulting in tumors and brain damage in creatures dwelling nearby and are known to interfere with the navigational senses of birds and insects, leading to mass die-offs of entire colonies of bees and thus causing irreparable damage to existing ecosystems.

We know that by destroying these antennas and severing a couple of veins of the telecommunications sector we do little to harm the corporations who own these devices, but we create moments of pleasure and egoistic satisfaction in our lives, breaking with the routinization of life when spending time in the cities and aiming to cause stress and discomfort amongst the techno-junkies of the repugnant masses by disrupting the increasingly normalized and manufactured “need” for constant connectivity.

In the late hours of 2/2/17, accompanied by our furious hatred of society and a deep love for the aforementioned non-human animals, we spread our fire to the icy streets of Leipzig, Germany. Hooded and masked, we lurked under the cover of darkness and headed for our first target, a cluster of well-hidden antennas owned by Vodafone. We put the torch to a number of cables that ran up the side of a brick chimney between some houses and a vegan hipster cafe. The flames climbed all the way up the cables to the antennas, engulfing them completely and scattering flames and sparks across an area of 60 meters. This was achieved by covering the bottom of the exposed cables in flammable gel and then placing two slow-burning incendiaries between the cables. We lit them up and set off laughing to ourselves as we disappeared once more into the night.

Then on the night of 7/2/17 more attacks were carried out by an individuality of the cell in a different area of the city, these are their words.

… Between the sounds of the wintering forest and the sounds of non-human creatures trying to live their wild lives, in the middle of these calming moments I hear myself asking for moments of joy, for the free moments of rage. So I destroyed 7 hunting towers and when I was finished, my desire was asking for more. More moments of silent activities between the singing of the birds. More moments of self liberation. So in the same night I set fire to 6 cars indiscriminately. Without caring for the moral ideas of targets and accepted targets, the abstract ideas of the “right” or “wrong”. Just with my fully lonely desire for disturbing normal civilized life, just for the smell of burning rubber in the frosty winter air when you know that tomorrow some civilized slaves are going to cry for their disgusting cars. Three of them were torched completely…

In the news report concerning this attack, the police made the statement with regards to the motives of the arson spree that “A political background, however, can be excluded”. We were surprised to see that these morons actually got one thing right. We don’t give a shit about the “political”, we just want to have some fun while watching this whole world burn.

II

When we first began claiming some of our acts of destruction as the Wildfire Cell, we also associated our little gang with the ALF, ELF and FAI as part of a final experiment in communication between other interesting individualities within the “Anarchist” camp who we were not in direct contact with. Then in our second communique we abandoned the use of these acronyms and spoke briefly about some of our motivations for doing so. We will take the time to continue the dialogue surrounding this process here, for the sake of deconstructing the abstractions of our ideas which we ourselves were the authors of.

As we expressed previously, we no longer need these labels to “identify” ourselves or our actions as a “part” of anything. We will never belong to the “movements” created by these reified collectivist identities and we completely and especially reject the moralizing principles of “non-violence” towards “humans” advocated by the tendencies of the Animal Liberation Front and Earth Liberation Front.

We retained the name of the cell to mark clearly our departure from the sewers of ideologicalized and/or idealistic thinking and signify the development of our desires and iconoclastic praxis. To be honest with ourselves, we feel that in our first communique some rather erroneous claims were made by the use of expressions which at times we feel correspond with our passions, but inside the quagmire of civilized interactions, the chains of language present the opportunity for countless misinterpretations, rendering our war cries into mere slogans and catch-phrases reproducing roles and ideals. We aim to do away with all of these ghosts that hinder the strengthening of our individualities and block our paths towards the chaos of an unmediated, wild existence which we strive for in the present.

From here on the communiques and claims of responsibility coming from each nuclei of the Wildfire Cell will be accompanied by a secondary cell name to allow for greater flexibility and autonomy in carrying out international attacks and for clearer expression of the motives and opinions held by the individual(s) responsible.

We will be very clear that this is no “call out” for others who we do not know to take up our name in the ritualistic pluralism typical of the “Anarchist” camp. It is simply a strategic move on our behalf to enhance our capabilities for greater destruction.

III 

When we speak of idealism, we mean the hypocritical idea of fighting for an external goal or cause, for some better future or mystified idol. As we do not believe in the possibility of destroying the prison of civilization completely, our acts of destruction are acts tending towards our self-liberation. Acts which aim to break the chains that society has forced upon us from birth and create the potential to escape the great cage momentarily by decivilizing ourselves and becoming dangerous. The idea of causing terror and disturbances amongst the slumbering masses and transforming the dream worlds of progressivism and utopia into a living nightmare for those we consider our enemies is for us an other important part of the reasons why we carry out our egoistic and criminal acts.

We are not “Anarchists” because we have long since rejected the stagnant ideology of “Anarchism”. We are not so foolish to invest any “hope” in the “struggle”. We are not motivated by devotional fantasies of “victory”, “revolution” or “collapse”. We have grown utterly sick of this christianizing circus and all of the posturing, censorship, backstabbing, moralistic preaching and the ceaseless dull chatter. We are not saying that all who call themselves “anarchists” fall into this ideological trap, there are still some unique ones who claim this “identity” for themselves, that is their discretion. Amongst these few we proudly count some of our close allies and accomplices.

We are a small circle of criminal nihilists and selfish individualists. Nihilism for us represents a process of negation and denial, it is our tool to tear down the walls of civilized constructs imposed on our indomitable egos. The cultural-social chains of “morality”, “identity”, “gender”, “altruism”, “optimism”, “equality”, “solidarity”, “respect”, “humanism”, “anthropocentrism” and so forth all go up in the flames of iconoclastic destruction. When we head into battle, we wield our nihilism as a weapon with which we playfully create moments of joyous rupture within the suffocating confines of techno-industrial society in the here and now. We are motivated by our desires and passions of vengeance for all that which we have lost. With all the strength and ingenuity we possess, we turn our vitality into our means of attack against the reality we hate, meeting our enemies head on and coming out stronger for it.

IV

We have wandered far and wide. We have seen the beauty of natural chaos deep within ancient woodlands and amongst the weeds that crack the concrete. In the solitude of the mountain tops and in the silent encounters with other nocturnal individuals stalking in the night.  When sharpening our knives in the shadows of the forests and conspiring around campfires with our fierce accomplices, those with whom we share the desire to break out of the cages of our domestication and become feral beings.

We have witnessed first-hand the devastation that the kingdom of “humanity” wreaks on the earthly environment, we have stood on the edges of vast and desolate quarries, we have walked through the clear cut forests and along the oil-slicked beaches strewn with plastic and the corpses of fishes and birds, feeling the hatred and anger building up inside us more and more like the blackness that gathers in our lungs. We have seen the horrors inside the factory farms and we each knew then in our hearts that liberation alone could never be enough.

We have set off incendiaries, torching the machines and infrastructure that annihilate the wild, momentarily paralyzing the norms and procedures of civilized order. We have launched attacks on the employees of ecocidal companies by daylight and moonlight, feeling more alive than ever as they fled before our knives, molotovs and stones. Our acts of vandalism have caused powercuts and severed internet and telephone connections to countless homes and businesses. We have rioted with criminal intent that does not stop at merely breaking a few windows and our rabid hands move to steal every necessity for our survival that comes within reach.

We are amoral, illegalist, antisocial and unrepentant individualists at war with techno-industrial society and all human progress.

With courage and determination we continue to practice new techniques in the application of the destructive arts, improving our methods of sabotage, attack and evasion. As we will stop at nothing, our attacks will erupt asymmetrically as we scurry from shadow to shadow and our fires will continue to spread across this entire filthy continent.

Our battle lines are drawn and we know where we stand; in complicity with the fierce anticivilizationists, eco-extremists, uncontrollables and pessimists who, burdened neither by hope nor fear, continue to return shameless, indiscriminate and decisive blows against the techno-hive.

“Towards the proliferation of attacks and coordination of groups and individualities to strike harder and constantly against the patriarchal civilization and its techno-industrial framework, the path is arduous and uncertain, only our actions in the present reveal our real convictions.”

Merciless annihilation is the only thing this putrid system, its representatives, its workers and its loyal citizens deserve!

Let the moral-judiciaries of every stripe continue to cry and whine! Let the talkers keep on talking!

On with the war!

– Wildfire Cell

 

  1. We were excited to hear that on the morning of 8/2/17 a bomb threat was declared to the students of the Education and Technology Center (BTZ) in Leipzig, causing the evacuation of 500 people from the premises, a large police and military response and a state of fear and panic amongst the disgusting progressivist students and teachers. Terrorist acts of this kind, especially ones directed against the techno-science institutions are somewhat rare in this particular geographical region and we welcome the spread of unrest and disorder inside “Fortress Europe”. The barbarians are already within the walls. We have always been here and we always will be.