Tag Archives: Xale

(Mexhico) Sobre la anarco-calamidad

Enviado al mail.


Tenía que ser, era lógica la reacción de los supuestos opositores al sistema, esos frailes anárquicos no se quedaron atrás, están haciendo gala de su algarabía exagerada y su papel de juez, ese papel que desprecian pero que al mismo tiempo consideran pertinente llevar a cabo ante casos “especiales”.
Tras la coordinación internación que ITS hizo en diciembre de 2018 y enero de 2019, cruzamos la línea y ahora ITS es considerado públicamente como un grupo terrorista internacional, la opinión pública los condena, la policía igual, y como digo, los anarquistas (al parecer de muchas de sus corrientes) lo hacen de la misma manera. Últimamente he visto como los anarquistas de tipo sindicalista, de esos que reivindican la figura de Durruti pero que de ninguna forma lo ven como un asesino sino como un noble revolucionario, hacen eventos en Chile condenando con todo y su martillo de jueces al eco-extremismo en general, lo mismo pasó en Estados Unidos y lo mimo está pasando en España, pero ¡ha!, en este caso estos no son anarco-sindicalistas, sino del tipo anti-civilización/insurreccionalista/anti-nanotecnología/luddistas/incluyentes/blablablá, aunque da lo mismo, todos ellos son una miserable basura progresista que merece perecer de la peor forma posible.
Lo que está pasando es que ITS continúa ganando terreno, tanto geográficamente como en la mente de aquellos individualistas del tipo incorrectos o que tienden a serlo, y claro, los anarquistas ven en esto un grave problema, ITS les quita adeptos, los ridiculiza y los hace ver como unos blandengues a la hora de arrojarse al abismo del atentado. Nada qué ver con sus antepasados históricos, los anarcos modernos ahora se indignan al escuchar que un REAL enemigo de la sociedad detona una bomba en un lugar público que deja más de un herido (como fue en el caso de Chile), siendo que allá por 1892 un grupo de anarquistas detonó una bomba en la plaza Real de Barcelona, sí, también en una plaza pública, dejando numerosas víctimas civiles, se olvidan de los muertos y heridos que dejó a su paso la banda de Di Giovanni en Argentina, la de Bonnot en Francia, la de Galliani en Estados Unidos, los actos individuales de Santiago Salvador y Mateo Morral en España, no nos vayamos tan atrás en el tiempo, con tan solo mencionar los heridos civiles (y hasta muertos) que dejaron los actos “vindicadores” de la CCF y de la FAI podría evidenciar la hipocresía, la doble moral y la chocante cobardía de los anarquistas modernos con respecto a juzgar los actos de ITS.
Claro, los anarcos objetarán mucho lo antes dicho pero sus palabras no importan, lo único que están haciendo es repetir la historia con sus acciones propias de despreciables ONG’s, están forzando a que vuelva la manera en cómo se arreglaban las cosas antes y como se han arreglado siempre al estilo de la criminalidad, el terrorista Severino disparando al anarquista Lopez Arango, ¿lo recuerdan?

Que risa la miserable ONG 325 cuando dijeron que ITS se refugiaba en internet y que había optado por solo sacar comunicados, pensando que nos habíamos replegado tras la infame delación que hicieron a la persona que dicen que es Abe Cabrera, la respuesta fueron atentados explosivos en cuatro diferentes países tanto en América como en Europa. ¿Replegarse?, ¿detenerse?, ¡JAMÁS!
Ya lo dijo Nietzsche: “El cristiano y el anarquista son decadentes ambos; incapaces de obrar más que de un modo disolvente, malsano, debilitador; por donde van empobrecen la sangre”.

A nosotros los eco-extremistas, antisociales, misántropos, individualistas, terroristas nihilistas,  etc., solo nos queda burlarnos de los estériles intentos por detenernos, tanto por parte de las autoridades como de un puñado de pueriles idealistas que lanzan su pus tanto en la web como en sus apestosos espacios de cagada. Aunque quisiera adelantar, no todos los míos se burlarán, otros emprenderán acciones y cuando lo hagan, solo no se quejen…

Para terminar, hoy en la tarde me llegó la noticia de una masacre que perpetraron dos jóvenes en una secundaria en Brasil, entraron con numerosas armas y explosivos y mataron a ocho personas e hirieron a una decena más, después se suicidaron al mero estilo de Columbine, aplaudo la fiereza de cualquier individuo que ponga su vida y su muerte en sus manos, y se arroje hacia el abismo, que HAGA las cosas y que NO solo las diga. Esta masacre es solo un reflejo de que las fuerzas del Caos recorren todo los rincones y solo falta un pequeño empujón para perpetrar masacres que desestabilicen el orden social establecido.

¡Adelante Mafia de ITS!

Xale

[fr] Sexta entrevista a Individualistas Tendiendo a lo Salvaje

Desde la prensa francesa, publicamos una video-entrevista realizada por TV5MONDE con Xale, miembro de ITS y líder de los grupos en México. Además del reportaje en video también fue redactado un análisis escrito que pronto será traducido.

En el video, se puede observar al terrorista respondiendo a los cuestionamientos realizados por la periodista. En un escenario bañado de misticismo eco-extremista. Pronto será publicado también el video completo en español.

Aquí se puede encontrar la nota original en TV5Monde:
https://information.tv5monde.com/info/terroristes-ecologistes-qui-se-cache-derriere-le-groupe-its-les-individus-tendant-au-sauvage


Terroristes, écologistes : qui se cache derrière le groupe ITS, les “Individus Tendant au Sauvage” ?

Les écoterroristes d’ITS – les Individus Tendant au Sauvage – sont des extrémistes écologiques pour qui “tous les êtres civilisés méritent de mourir”. À leur actif, au moins cinq attentats revendiqués dans quatre pays, dont la Grèce, depuis décembre 2018. Leur credo ? Le nihilisme. Leur combat ? Le retour à la nature, convaincus de la destruction inéluctable du monde. Entretien exclusif avec un membre de cette cellule terroriste, présente en Amérique latine et en Europe.

Qui dit terrorisme pense aux jihadistes de Al-Qaïda ou de Daech. Plus rares sont ceux qui imaginent que l’on peut poser des bombes au nom de l’écologie. C’est pourtant une pratique des Individus Tendant au Sauvage (ITS), une formation écoterroriste créée en 2011 au Mexique, et qui a semé la terreur au Chili le 4 janvier 2019, après avoir fait exploser un engin artisanal à un arrêt de bus, dans le centre-ville de la capitale, faisant cinq blessés.

Les membres d’ITS semblent tout droit sortis d’un roman d’anticipation. Ils avancent masqués sur Internet, et dans l’entretien vidéo envoyé à TV5MONDE, encagoulés et vêtus de noir. Les faits trahissent le caractère horizontal de la structure du groupe, d’inspiration anarchiste ; le membre de l’organisation qui s’exprime dans cette vidéo se présente comme étant le « chef de ITS au Mexique ».

TV5MONDE a réussi à entrer en contact avec ce groupe via un blog tenu par un autre groupe écoextrémiste hispanophone, la « Malédiction écoextrémiste » (Maldición Ecoextremista en espagnol). Ce blog, hébergé par l’Italien Altervista, officie comme le « média officiel » d’ITS. Tous les communiqués du groupe (75 publiés le 22 février 2019), comme les revendications d’attentats, y sont publiés. Le blog héberge des contenus en sept langues – turc, anglais, italien, portugais, grec, tchèque et roumain. « Aucun membre d’ITS ne parle français », nous indique un membre de « Malédiction Ecoextrémiste » au cours de notre enquête.

Pour obtenir une interview avec un membre d’ITS, nous avons échangé des courriels avec la « Malédiction Écoextrémiste » qui nous a demandé de créer un compte sur une messagerie sécurisée, basée en Suisse. L’entretien obtenu est le cinquième depuis la création d’ITS, et le premier donné à un média francophone. Trois interviews ont été accordées à des médias mexicains, une à la presse argentine.

TV5MONDE a envoyé ses questions par courriel. Xale, pseudonyme derrière lequel se cache l’un des membres fondateurs d’ITS et chef de l’organisation au Mexique, a répondu à certaines de nos questions dans une vidéo de sept minutes, mise à disposition sur un serveur basé en Nouvelle-Zélande.

Rien ni personne

« ITS s’est créé spontanément », indique Xale dans la vidéo que nous avons reçue. « En avril 2011, poursuit-il, nous avons commis notre premier attentat à la bombe, qui a gravement blessé un employé d’une université au Mexique. Nous voulions en rester là, mais en voyant que nous pouvions utiliser ce modus operandi, nous avons commencé à perpétrer des dizaines d’attentats avec des colis piégés. »

Pour ITS, une devise résume tout : « tous les êtres humains civilisés méritent de mourir ». En janvier 2019, alors qu’ITS dépose un engin explosif devant une Université à Santiago la capitale, le groupe dit « regretter » qu’elle n’ait pas explosé, et qu’elle n’ait tué personne – « peu importe qui serait mort », précisent-ils dans un communiqué.

Des attentats, mais dans quel but ? Aucun. Le groupe affirmait en 2016, à un journal mexicain : « nous ne demandons rien, nous n’avons aucune exigence (…) nous ne voulons rien résoudre, nous ne proposons rien à quiconque ». Un nihilisme dans son plus pur aspect, avec cette nuance qu’apporte Xale dans la vidéo : « nous voulons participer à la déstabilisation de l’ordre établi, et prendre part à la paranoïa collective, pour terroriser les bonnes habitudes d’une société corrompue par son hypocrisie ».

Tous les êtres humains civilisés méritent de mourir.

Extrait d’un communiqué des Individus Tendant au Sauvage

Au-delà de la déstabilisation de l’ordre établi, les nihilistes d’ITS souhaitent farouchement un retour à l’état sauvage. Une vision presque rousseauiste, avec de fréquentes références aux peuples autochtones d’Amérique latine, tant dans les revues numériques, que dans la mise en scène de la vidéo, avec cette carafe utilisée jadis par le peuple des Chichimèques. Une mise en scène, agrémentée d’un crâne de mouton et de racines d’une plante mexicaine – le mezquite, le tout éclairé avec « la cire d’une bougie naturelle », nous précise Xale.

Mysticisme et écoterrorisme

Les noms des différentes branches d’ITS renvoient aussi à leur proximité avec la nature : la “horde mystique du bois” au Chili, les “constellations sauvages” en Argentine ou encore “la secte païenne de la montagne” au Mexique. Les membres d’ITS ne croient en rien, si ce n’est en eux-mêmes, leur « nature sauvage » et leurs « racines primitives ». « L’espoir est mort chez nous. Il n’existe pas. Il n’existera ni changement, ni révolution, qui transforme la merde en or. Nous sommes perdus ! Et nous acceptons notre déclin, tout en regardant en face la problématique réelle : le progrès humain et la civilisation moderne », selon Xale, membre fondateur d’ITS.

Nous ne demandons rien, nous n’avons aucune exigence (…) nous ne voulons rien résoudre, nous ne proposons rien à quiconque.

Extrait d’une interview d’ITS accordée à un journal mexicain en 2016

Le groupe puise son inspiration dans l’anarcho-primitivisme, une « anarchie anti-civilisation » dont s’inspire largement ITS. « J’ai approfondi les théories du “Front de Libération de la Terre” (Earth Liberation Front), et leur ai donné un ton différent », explique Xale. « Je me suis intéressé aux problématiques auxquelles fait face le continent américain, aux cultures indigènes qui se sont opposées à la civilisation », assure le membre mexicain d’ITS dans la vidéo.

Toutefois, ITS tient à s’affranchir du carcan de toute idéologie et indiquait, en 2016, dans la revue numérique Régression – Cahiers contre le progrès : “nous ne sommes ni révolutionnaires, NI anarchistes, nous ne représentons pas la gauche radicale. Nous ne sommes PAS primitivistes. Le naïf romantique Zerzan NE NOUS REPRESENTE PAS (ndlr : philosophe du primitivisme), pas plus que le naïf radical Kaczynski (ndlr : écoterroriste américain) ni AUCUN théoricien grec, espagnol, italien, brésilien etc., ni personne”.

Selon un chercheur latino-américain qui préfère garder l’anonymat pour des raisons de sécurité, ITS est un “groupe de personnes, jeunes, peu préparées, tant sur le plan intellectuel que matériel. Le groupe se fonde sur des arguments faibles, poursuit le chercheur, ce qui les rend d’autant plus dangereux, car leur discours évolue avec le temps”. Priment chez les membres d’ITS, pour ce chercheur, davantage des « problèmes mentaux que des convictions politiques », ce qui représente un « double danger ».

Les Individus Tendant au Sauvage, l’anticivilisation

ITS est présent dans sept pays : trois en Europe – l’Espagne, la Grèce et le Royaume-Uni (l’Ecosse)-, et quatre en Amérique latine, l’Argentine, le Brésil, le Chili et le Mexique.

Le 27 juin 2016, le groupe revendique l’assassinat de Jaime Barrera Moreno, employé de la faculté de chimie de l’université du Mexique, la UNAM.

Sur le blog de la Malédiction Ecoextrémiste, deux autres assassinats sont revendiqués depuis 2011, en lien également avec des centres de recherche scientifique. Pour ITS, “l’humanité est perdue”. Ni hostile à la classe ouvrière en particulier, ni aux puissants, le groupe se déclare contre “l’humanité moderne”. La guerre des classes ? “Une stupidité superflue.”

“Pourquoi attaquer le peuple opprimé ?”, se demande ITS dans un communiqué en janvier 2019. “Parce qu’on se fiche complètement du statut social. Riches, pauvres, indigents. N’importe quel immonde être humain mérite de mourir”, indique le groupe dans un cynisme non caché après un attentat commis dans la capitale chilienne.

Des bombes au nom de l’écologie

Le 4 janvier 2019, une bombe explose à un arrêt de bus  dans le centre-ville de Santiago. Bilan : 5 blessés. Les Santiaguinos paniquent à la vue du moindre sac ou paquet oublié dans la ville dans les jours qui suivent l’attentat, les médias s’emballent.

“Le Chili n’est pas habitué à ce type d’actes, encore moins quand il n’existe aucune idéologie forte derrière”, indique le chercheur latino-américain joint par TV5MONDE. Mais, nuance-t-il, “comme dans toute société occidentale au rythme de vie effréné, cette dernière attaque est presque déjà oubliée de tous”.

Une bombe à un arrêt de bus et un bus incendié au Chili en décembre 2018, des explosifs laissés devant des églises au Mexique et en Grèce le soir de Noël 2018, faisant chacun quelques blessés. Des bombes aussi devant des églises dans le Brésil de Jair Bolsonaro, président d’extrême droite.

Les attentats d’ITS, groupe opposé au catholicisme, ont lieu dans des lieux “petits et isolés, faciles d’attaquer”, analyse le chercheur latino-américain. “Loin d’un attentat dans un centre commercial, entouré de caméras de sécurité, où la pression sociale en vue de retrouver les auteurs serait accrue”, observe le chercheur.

Les enquêtes piétinent

Les acquittements ou les remises en liberté, faute de preuves, des membres d’ITS, sont érigés en victoire dans leurs communiqués. Après l’attentat au Chili le 4 janvier 2019, personne n’a été arrêté à ce jour.

Selon une source proche du dossier, la police chilienne a « peu de pistes », et aucune d’entre elles « n’est claire ». Il faut dire que les services de renseignement chiliens ont été démantelés après la dictature de Pinochet (1973 – 1990) et « ne sont pas efficaces », souligne le chercheur latino-américain contacté par TV5MONDE. Ceci explique leur « maladresse », ajoute ce dernier, et explique en partie « les grands problèmes du Chili pour faire face et anticiper les affaires de terrorisme ».

Dans une interview au quotidien andin La Tercera en janvier 2019, Raúl Guzmán, procureur en charge de l’enquête sur l’attaque du 4 janvier 2019 à Santiago, abonde dans ce sens : « je souhaite que l’agence chilienne de renseignements (la ANI) joue un rôle plus opérationnel dans la découverte d’informations ». Autrement dit, le procureur appelle de ses vœux plus d’efficacité de cette agence. Ce procureur chilien ajoute que ces actions terroristes « n’obéissent à aucune idéologie politique ». Le nihilisme donc, couplé à une volonté de rendre leur liberté aux animaux.

Guérilleros de la cause animale

ITS s’oppose à la domestication des animaux. Avec les scandales de viande avariée polonaise, ou des lasagnes à la viande de cheval en 2013, l’on pourrait croire que ces écoterroristes s’inscrivent dans la lignée des antispécistes tels l’association L214. Il n’en est rien.

Dans un communiqué intitulé « le mythe du véganisme », ITS critique l’« irrationalité des idées et valeurs de la philosophie végane », qualifiée de « régime civilisé moderne qui alimente les rêves progressistes des humanistes de merde ». L’écoterrorisme n’a ni foi en l’homme, ni en son futur.

« À long terme, la seule chose que nous voulons, c’est survivre, continuer à mener notre guerre, nous étendre à d’autres nations et réussir tous nos attentats », souligne Xale dans la vidéo envoyée à TV5MONDE.

En ce qui concerne le risque d’attentats en France, selon nos sources, ITS « ne constitue pas une menace immédiate et prioritaire sur le territoire national et n’est pas jugé suffisamment crédible pour attenter aux intérêts fondamentaux de la Nation ».

 

PARA KEVIN

“Abro os meus brazos a vós, pois somos os que ficarán, para loitar canda vós, vivir ou morrer.”

“Abro mis brazos a ti, porque somos los que permaneceremos, para luchar contigo, vivir o morir.”

EL CUERPO DE KEVIN QUEDÓ INERTE, PERO SU ESENCIA VIVE, VUELA JUNTO CON EL ESPÍRITU DEL CÓNDOR, ESTÁ EN LA ACECHANTE MIRADA DEL PUMA, EN LA CIMA DE LA CORDILLERA, EN LA FUERZA DE CADA INDIVIDUALISTA EN GUERRA CONTRA EL PROGRESO HUMANO DEL SUR Y DE CUALQUIER LADO, SE MUEVE Y SE SIENTE EN LA OSCURIDAD ABISAL, SE REFLEJA EN LOS HELADOS ARROLLOS Y SU NUEVO NOMBRE SOLO LO PUEDE SUSURRAR EL VIENTO Y LAS RAICES MÁS PROFUNDAS DE LOS ESPESOS BOSQUES DONDE HABITABAN LOS INDOMABLES.
PORQUE UNA MUERTE VIOLENTA SOLO ES UNA CONSECUENCIA LÓGICA Y ESPERADA QUE TENDRÉMOS QUE ATRAVESAR LOS QUE ESTAMOS EN GUERRA CONTRA LA MEGAMÁQUINA.
KEVIN, HERMANO, TE VEREMOS EN EL ABISMO, TE ABRASAREMOS CON LA FUERZA DE LOS VOLCANES Y CON LA CALIDEZ DEL ZENIT.
PORQUE YA FORMAS PARTE DEL TODO Y LA NADA, TE MANIFIESTAS EN LAS AURORAS BOREALES, EN LA NIEVE BLANQUECINA, EN LAS ESTRELLAS PALPITANTES Y EN LA FLOR QUE CRECE ENTRE EL PAVIMENTO, KEVIN, TÚ ERES CAOS.

¡LUCHAREMOS CONTIGO, VIVIR O MORIR!

XALE

Del norte al sur

Extraído de la Revista Ajajema n.º 2, escrito por Xale.


Fue como la lluvia que llegó sin avisar en un día soleado en Hidalgo, como el estremecedor trueno del cual no vi ni el relámpago que lo anticipó en Michoacán, como el fugaz correr de una liebre cuando anduve en bici por el desierto de Chihuahua, fue rápido y repentino, las noticias mexicanas lo anunciaron unas horas después de que los medios chilenos replicaran como locos la noticia de que un paquete-bomba había herido a uno de los representantes de la cuprífera Codelco, la empresa más grande en lo que respecta a la extracción de cobre del mundo. Lo primero que pensé fue, “La Mafia”, bastaron unas pocas horas para que confirmara lo que había pensado en silencio.

En un país tan tranquilo como es Chile (a comparación de México que diario son asesinadas más de 10 personas en diferentes partes del territorio nacional), un grupo de orgullosos eco-extremistas habían hecho de las suyas, ejecutaron el atentado con determinación, con completa cautela, sin dejar huellas aparentes para los servicios de inteligencia que los siguen buscando como idiotas hasta hoy, ni los más calificados policías de investigación, ni los más altos cargos de la administración gubernamental en turno, ni nadie ha podido atrapar a los misteriosos eco-extremistas responsables.

Recuerdo aquel día que ITS llegó a Chile públicamente, fue en febrero de 2016 cuando algunos de ellos incendiaron por completo y a plena luz del día, un bus del Transantiago, el hecho dejó sorprendidos tanto a los medios, como a los pacos que estaban acostumbrados a las llamadas de advertencia que hacen los grupos anarquistas para que inofensivamente los pasajeros sean auxiliados por las autoridades y así no hubiera heridos, ¿no que “guerra a la sociedad”?, puras mentiras con esos. Pero esta vez no fue así, ITS actuó indiscriminadamente sin importarle herir a civiles “inocentes”, resultando con la quema total de la maldita máquina, fierros humeantes, impacto por el osado atentado a plena luz del día, y por una declaración realmente alarmante, terrorista para muchos. Ya lo dije, hubo reacciones típicas de la sociedad y de las autoridades, pero también de los anarquistas modernos, con su muy acostumbrada y asquerosa actitud incluyente condenaron las filosas palabras de “Sureños Incivilizados” (SI), pero “saludaban la acción incendiaria”, ¿acaso era broma? De hecho, hubo una campaña difamatoria por medio de varios blogs liderada por los hijos chilenos de “Contrainfo” (a los cuales les resultamos bastante incómodos), para que los grupos anarquistas de aquel país “aislaran” a ITS y rechazaran el discurso del ataque indiscriminado, pensando que así detendrían el crecimiento de la semilla del eco-extremismo ya germinada en el sur del continente. Pero se equivocaron profundamente…

Las lunas pasaron, y de un grupo de ITS, surgió otro en abril de 2016, la “Horda Mística del Bosque” (HMB) se infiltró sigilosamente dentro de la Facultad de Ciencias Físicas y Matemáticas (dependiente de la Universidad de Chile, una de las cunas del progreso humano), y sin ningún problema instalaron un artefacto incendiario dentro de un salón, todo iba según lo planeado hasta que un trabajador de limpia encontró el artefacto y alarmado llamó a carabineros, los cuales desalojaron la facultad y neutralizaron la amenaza. Los miembros de la HMB estaban ansiosos por desatar el Caos, y meticulosamente se prepararon para dar un golpe contundente…

Es así como llegamos de nuevo a ese momento, viernes 13 de enero de 2017.

Un empleado de una empresa de mensajería llegó a una lujosa casa en el barrio acomodado de la comuna de La Reina, y entregó un paquete dirigido al señor Óscar Landerretche (jefe del directorio de Codelco). El regalo fue abierto y tras la detonación que precedió al abrir el paquete, no solo hubo heridas, daños, llanto y terror, es decir, no solo hubo una reacción física-jurídica sino una espiritual.

Tras la explosión, un abismal portal fue abierto, ánimas malditas de los guerreros ancestrales de los nativos sureños se liberaron. Andan sueltos por el sur del continente en busca de aquel o aquella individualista que se atreva a invocarlos para que tomen su mente, para que guíen sus manos y para que continúen con la Guerra a muerte en la que fueron masacrados por el invasor hace siglos.

Desde esta parte del mundo llamado “México” lo he sentido, desde aquel momento que me enteré de este fabuloso atentado lo he sabido, las fuerzas de los guerreros más terribles que combatieron junto con Lautaro o Caupolicán, están sueltos.

Los individualistas de “Sureños Incivilizados” y de la “Horda Mística del Bosque” han cumplido con su tarea de abrir esos portales, porque ellos fueron los primeros en ser atraídos por el llamado de lo Salvaje proveniente de los Selknam, Alacalufes, Yámanas, etc.

Lo Desconocido los protege, el manto de piel de guanaco de los nómadas fortalecidos por una vida pulida por las amenazas del puma, por la inclemencia del clima gélido, y por las asechanzas de los occidentales, los cubre por completo. Como el caminar en la cordillera blanquecina, la nieve in-visibiliza sus pasos.

Muchas han sido las líneas de investigación que ha llevado la fiscalía para tratar de detener a los “bombarderos de Codelco”, se dice que el paquete-bomba había salido desde una sucursal de una empresa de mensajería, y que esa sucursal tenía una cámara de seguridad, cuando se supo eso rápidamente policías de investigación, expertos criminalistas, peritos, etc., arribaron a dicho lugar y aislaron la oficina en cuestión, esto para tomar muestras de ADN, para entrevistar a los empleados, y sobre todo, para ver la grabación de la cámara de seguridad del día del atentado y antes de este, la cual se hubiera convertido en una de las pruebas claves para la investigación. Pero al parecer todo eso fue en vano, pues hasta la fecha no hay ni una sola imagen del o los terroristas que pagaron por el envío del paquete-bomba. Con toda seguridad puedo decir que Lo Desconocido guarda a los responsables, y que la cámara de vigilancia estaba inservible, por lo cual no arrojó ninguna imagen del o los responsables, de haber pasado lo contrario, la silueta o incluso la cara del o los responsables hubiera salido hasta el asco en los medios de comunicación chilenos, tal como ha pasado en otros casos, por ejemplo, en el caso del atentado anarquista contra el metro de Santiago.

Recuerdo que una cosa parecida pasó en México hace unos años atrás, cuando en agosto de 2011, las viejas Its hirieron con un paquete-bomba a dos importantes investigadores del Tecnológico de Monterrey en el Estado de México, después de que se hiciera pública la reivindicación, la policía trató de encontrar imágenes de los responsables (que habían abandonado el paquete-bomba por la madrugada), que quizás habrían sido grabados en una de las tantas cámaras de seguridad de dicha universidad, la sorpresa fue que las cámaras estaban en mantenimiento y por ende no hubo ninguna imagen. Cabe recordar que este atentado fue por el cual, las viejas Its tuvieron fama internacional, y de ahí comenzó todo un camino de destrucción, desestabilización y caos que ha durado hasta ahora.

¿Es acaso esto coincidencia? ¿Es coincidencia que las cámaras estén inservibles o en mantenimiento cuando los eco-extremistas ejecutaron sus atentados en México y Chile en estos casos particulares? Yo en lo personal no creo en las coincidencias, pienso que todo tiene una razón, muchas veces no logramos comprender por qué las cosas pasan de tal o cual manera, y ni hace falta comprenderlo en su totalidad, lo que sí es que esto es muestra irrefutable de que Lo Salvaje está con nosotros.

Así que de nada va a servir la campaña de difamación que, ahora llevan principalmente los anarquistas estadounidenses contra el eco-extremismo comparándonos con el Estado Islámico, de nada va a servir ninguna condena desde un revolucionario anarquista chileno que esté preso, de nada va a servir que sigan borrando los blogs afines a la Tendencia, de nada va a servir que denuncien videos o contenido por internet, así como de nada va a servir que inventen nuevos cargos criminales que condenen ataques tipo ITS, de nada va a servir que nieguen la existencia de grupos de La Mafia, que los achiquen o que los hagan ver en sus medios masivos de comunicación como “falsa bandera”, “ataques falsos”, o cualquiera de esas categorizaciones.

De nada va a servir nada de esto, lo sé porque me lo ha dicho Lo Inhumano, me lo dice la yerba creciendo sobre el pavimento, me lo ha dicho el movimiento de los terremotos, me lo ha susurrado la inmensidad del mar y su fuerza descomunal, me lo ha gritado el volcán, me lo ha escrito el huracán, me lo ha mostrado el humo de copal silvestre cuando estoy en ceremonia pagana, se me ha presentado en sueños, en la oscuridad, en el amanecer, debajo de un arbusto, en los ojos de un venado, en forma de alacrán, de árbol de pino, en el brillo de las estrellas, ¿te lo ha dicho a ti también? Yo sé que sí.

Xale (exjefe editor de la Revista Regresión)

REVISTA AJAJEMA N° 2

Con total complicidad criminal publicamos, el segundo número de la “Revista Ajajema: Contra el progreso humano desde el Sur”.

Saludamos la iniciativa de propaganda eco-extremista con gran alegría, y animamos a la multiplicación de proyectos como este que se dediquen a pulir las armas homicidas anti-humanistas.

¡Por la continuidad de la Guerra ancestral!


REVISTA AJAJEMA N° 2

Contenido:

-Editorial

-Epew (Cuento Mapuche)

-En lo lechoso, la extrañeza reside en el camino (Traducción de “Puma”)

-Creación del mundo (Mitología Mapuche)

-El mundo espiritual de los Fueguinos (Tomado de Martín G.)

-Cuentos Fueguinos (Varios autores)

-Un poema de guerra (Traducción de Zúpay)

-Reventando los barrotes de las jaulas anárquicas: Breves reflexiones desde un ex-anarquista

-Una gran y terrible tormenta (Traducción de Zúpay)

-Del norte al sur (Xale)

-La noche del mundo infernal (Traducción de Espíritu Tanu)

-Apología del Caos (Grupo editorial)

-A la Mafia del Sur (Espíritu Pwelche)

___________________

Contacto:

ajajema[arroba]mail1click.com

DESCARGAR CON TOR (DISPONIBLE SÓLO POR UN MES):

http://z7zbg7sxhxfergpo.onion/dq2zh7gjt45jhhwnhpao-5gwahqeas4dnrody

DESCARGAR SIN TOR:

https://mega.nz/#!HpkUDI5A!RlcNKj4x7BAEdwNt7kESkoUsmFRzGry5ZAhsEnxnu64

(es) Guerra oculta

Introducción a la Tendencia del Terrorismo Nihilista, texto publicado en la Revista Regresión número 7, y traducido del original en italiano, escrito por Nechayevshchina.

Traducción a cargo del jefe editor de la Revista Regresión, Xale.

¡Terroristas nihilistas y eco-extremistas, una hermandad por el Abismo Caótico!


“El lobo se come toda la carne y lame la suya”

El título de “Guerra Oculta”, no se refiere específicamente a un único texto, es la especificación de un camino (o de un no-camino), a través del laberinto de un (o del propio) proyecto de Terrorismo Nihilista. Este texto por lo tanto es una parte única y fragmentada de un “discurso” más amplio, que va a escavar a fondo, en la Tendencia de lo que escribo, que aporta varias precisiones, útiles, tanto para aclarar ciertos aspectos, quizás a veces mal entendidos, y como contribución para aquellos que quieran “adherirse” a esta Tendencia, y la “necesidad” de aclarar ciertas cosas sobre esta ley.

Esto porque es muy complejo, y a veces cuesta comprender los textos y los atentados, que se desarrollan en la destrucción de la moral cristiana-platónica, y occidental.

EGO-ARCA: TERRORISMO NIHILISTA

En “Trizas”, había descrito el término Ego-arca con referencia a la Mafia, como método de ataque y aniquilamiento del propio enemigo o enemigos.

Bueno, ahora es momento de ir a fondo, y declamar en manera Amoral, la similitud o afinidad, y la comprensión, entre el Terrorismo Nihilista y la Idea Ego-arca.

Esto, volviendo a decir, incluso si hubiera vivido en una era, en la que alguna idea o Tendencia, se posara en el ser de Mi Nihilismo, sería especifico, ahora, en la era de la “generalización”, debo ser preciso y definir.

Por lo que este texto, que es un fragmento de una compleja “Guerra Oculta”, hablará de la unión de términos e ideas, que se mezclan entre sí.

En mi folleto llamado “Secta”, había desenterrado el contexto en el que, la afinidad de un Proyecto Ilegal, debería de moverse en una perspectiva independiente, pero dentro de la Secta Nihilista. El comportamiento y el modo de vivir, fueron las cosas que se enfrentaron, en manera apropiada en el uso de la acción Terrorista, en el ocultamiento de su “vero nome” [NdT: nombre real], de la destrucción de la adicción de un cierto tipo de dinámica social, del desarraigo de la idea de la igualdad, del debate amoral entre afines que consista en llevar a cabo su propio Ser Dominante, y formar una unión de Egoístas, libres de elegir su propio disfrute, fuera de una Secta, pero bajo la estricta observancia de las reglas peculiares del mismo grupo.

¿Por qué esto?

Porque la unión de Egoístas, que he propuesto, es la unión de Seres libres (literalmente) de aquello que quieran hacer y/o como lo quieran hacer, como a continuación:

1° Si se confunde el término en el texto, andaré explicando la idea de la igualdad;

2° Un sujeto con ganas de formar una Secta, no podrá formarla, en cuanto reproduzca la misma idea anárquica del concepto de respeto mutuo;

En el término “Afinidad”, hay muchos, muchos aspectos, que se reproducen, con el debate amoral en su interior, y predeterminarla escribiendo que “todo el mundo hace lo que quiere”, expira en una idea meramente utópica, porque entonces un grupo que se define genuinamente como anárquico, tendría en su interior, aquellos que ellos mismos llaman “individuo autorizado”, que reproduce el mismo término de “autoridad”.

Por eso es que el folleto “Secta”, debía de escribirlo, y tenía que ser, expuesto después de haber vivido una acción individual, acompañado de otro individuo, para formar lo que sería una Secta Nihilista Terrorista con Dirección Egoarca.

La formación de una Secta, que en su interior comenzaría a crecer, a través de las bases impuestas, con un sello distintivo, de lo que uno de los individuos, como puerta primordial de clasificación y la unión de elementos, conduzcan al reforzamiento, a la experiencia de la experiencia, en un mundo especifico en el que las cosas se vean.

Atención, aquí no hablo o escribo, de un papel, que está establecido a priori, (al menos que el individuo promueva, que ha formado una Secta, no especifica el fin del inicio), de una asignación o de una tarea asignada, a cada individuo dentro del grupo, pero –a través del debate amoral– la aparición de una figura prominente, es fundamental para el desarrollo del proyecto Ilegalista, por la pena, la caída o la destrucción de todo.

La Secta Nihilista de la Libre Muerte, por ejemplo, impone a los que podrían ser los “Siete Afines”, la no-unión (aunque ahora los recientes grupos de Terroristas Nihilistas surgidos, han desplazado el foco de esta idea, sin dejar de ser un complejo debate amoral), para señalar que, una cosa es la idea del Ataque y el Atentado Amoral, y otra cosa es ser parte de una federación, negando extremadamente, la proliferación de células, núcleos, etc. [*]

Este es un ejemplo claro de la característica peculiar de la “palabra” de imposición, de una opción clara, y que se pone en contacto directamente con la idea Ego-Arca.

Siempre hablamos de una elección específica, expresamente única, y por lo tanto de un mismo grupo, pero también se extiende a otros Siete, que puede o no, importarles este tipo de enfoque.

Esta elección, de una Secta, no significa, la referencia a la supuesta “libertad” (que solamente existe en aquellos que no ven más allá de su nariz), a guerrear con la propia sangre, y también define, un cierto tipo de Tendencia, también llegando a un enfrentamiento entre ellos, y si no se obtiene una posición, que se comprometan de otro modo, se puede decir, en manera “Stirneriana”.

La afirmación Stirneriana, de compromiso, viaja a través de la consecución de un objetivo específico, canalizando en un camino, de aceptación informal (y no informal) de los que quieren llegar a un punto egoisticamente “afín”, sin perder las características “originales” de cada Secta o Grupo.

Compromiso por llegar a golpear un objetivo “común”, entre los Siete, pero no, para aceptar en su totalidad aquello que la imposición que ha tirado la piedra (teniendo bien la mano extendida en el lanzamiento y no retirándola).

¿Por qué he usado el término “imposición”?

Primero, para destruir con esto el término con su énfasis negativo (y moral), y continuar perturbando el sueño de los buenos y de los justos, que anhelan los mitos del “cuidado”.

En segundo, porque el término tiene un significado específico, que sí va a cortar con un cuchillo afilado, sacará sangre a presión, la prominencia de un Ego, respecto a otro, la emoción de una batalla, también “verbal”. La emergencia de la fibrilación y tensión afirmativa, la anulación de la paz social impuesta desde la humanización de los conceptos y valores, regresando el uso y el consumo de los que viven en soso y en el aburrimiento.

Debe quedar claro, para el lector, que el término “Ego-arca” se asocia en manera similar a la Tendencia “Terrorista Nihilista”, por un cierto tipo de especificidad, determinante, para no tener miedo a decir y hacer, distinguiendo un cierto tipo de ideas extremistas.

Esto, porque, la sangre que corre en mis venas, me acerca a la vida, aquella de la “realidad”, podría experimentar, afrontar, ver, robar y hacerlo mío, Mi idea, que solo podría ser atacada, pero no canalizaría en algo que no tiene que ver con aquello que he expresado Ahora en estas líneas.

Así de que podríamos continuar con la afirmación, de que el Terrorismo Nihilista, es Ego-arca, porque se acerca en manera fundamental, con la imposición de una idea, ¿quién debe querer robar el secreto oculto, y convertirlo en maleza?, cosas para los adoradores blandos de las utopías modernas.

Además aunque el término “oculto”, se refiera a un específico “idioma”, no es comprensible a la multitud, sino también para aquellos que no quieren entrar en un Estado Abismal, y afrontar la vida y la muerte, divorciados de las reglas comunes y humanas.

Leamos el vocabulario de la sociedad moral y las cosas que escribe al respecto:

“El Ego-arca, con egoísmo y presunción, pretende imponer su propia autoridad y su propia moral”

Pongo esto para que tenga sentido para el lector, que a veces los términos se combinan con la estupidez de esta sociedad, que, sí, quiere imponer su propia moral, pero luego escribe que aquellos que tienen una visión Única de lo que viven, son personas presuntuosas, y egoístas.

Por eso es que cada término tiene que ver con el “Nihilismo”, entonces también debe especificarse con el “Egoísmo”.

Egoísmo, que podría ser para mí, aquel que te dice que “¡eres egoísta!” jaja!

Partiendo de esta pequeña nota irreverente, vamos ahora, a leer, el vocabulario, de las cosas distintivas:

El Terrorismo Nihilista, la Secta, es para Mí, un acto amoral, que dentro de sí mismo, tiene características peculiares de Poder y de dominio autoritario, porque niega completamente el enfoque “falso”, de la visión de la igualdad, y porque con características de esta índole, conduce a la emergencia de la particularidad, que esta puta sociedad, con sus valores vulgares, quiere imponer.

Además, como ya se ha indicado, el Terrorismo Nihilista, se dirige a la confrontación, incluso dentro de la misma Secta, ya que debe de llevarse a cabo, lo que es, la supervivencia de un grupo, su fuerza, a través de la elección de un capo (líder), figura decisiva, con características distintivas, que puede continuar con el Proyecto Ilegalista, sin que caiga en el olvido.

Y si se extiende a los otros Siete, a través de un texto, un comunicado, un atentado, el enfoque impuesto para llegar a despojar al verbo “ético” de cualquier profundidad, y llevar a la fortaleza de su propia Idea Terroristica, un fundamento básico para atacar con uñas y dientes a los enemigos sociales y de la “realidad”.

¿Porque no debería ser así?

Debido a que es una idea específica y original surgida de una Secta, para seguir siendo específica, debe tener su propio fundamento, continuar ejerciendo su propio Poder de dominio, por otro lado, debido a la derivación de esta Idea Original, no podría ser específico sin ser impositivo.

Esto, no significa que Yo, no pueda abordar otra idea, que me pueda influenciar, pero siempre bajo una perspectiva de “compromiso Stirneriano”.

Una vez más, ¿por qué esto?

Porque si me considero Único, únicamente debo permanecer “original”, y no sucumbir a una idea, que pueda llevarme a perder.

Todo esto se combina con la idea de mí supervivencia como mi yo animal-humano, respecto a la otra supervivencia, naturalmente, convirtiéndose, más tarde, en algo complejo y articulado, vital, y prominente, subterráneo y extremista, que crece y crece de nuevo, y golpea a fondo.

En este misma posición de una específica denominación de la “idea” (en este caso de los Siete Terroristas Nihilistas), emerge, una especie de concatenación, en cuanto se refiere a la supervivencia de una Tendencia o de un específico grupo “original”: la medida de todo aquello que puede ser en la acción, como una especie de agrupación de individuos que parecen tener una afinidad peculiar intrínseca entre ellos, y que es el Individualismo. Individualistas, pero que tienen dos visiones específicas: El Individualista Egoísta, y el Individualista igual-céntrico, o para decirlo de manera normal “el igualitarista”.

Debemos especificar bien este aspecto, ya que, da un significado de peso y de potencia, a la dominación de un grupo Egoarca, respecto a todo aquello que gira entorno a ello, y que podría confundir a los interesados en el Terrorismo Nihilista.

Especificamos que el individualista igual-céntrico es siempre un Ser egoísta, pero que pretende serlo, a través de una utópica visión de una elección individual que equivale a un conjunto totalizador. Esto es lo que “lo afirma”, pues debe caer en la colectivización forzada, aquella que es su elección final.

Así, con esto, sin dejar de ser utopía, la elección del Individuo, presionado por tener éxito, en un ataque instintivo, se rinde dócil y suavemente, todo dentro de su tramo que debe que posponer y avanzar a la formalización colectiva.

La peculiar y específica elección, a través del dominio Egoico de una idea afirmativa (que recordemos, no por eso permanece inmutable), se distingue ampliamente de aquella colectiva, donde para ser colocado, debe tener una convergencia paralela entre las “animas” que la forman, reduciéndolo de este modo, a un mero apéndice, el poder del individuo que se pone en su Ser como lo más fuerte, decisivo, fundamental, para avanzar en un mundo “realmente real”.

Así que volvamos a escribir y a profundizar, que el Terrorismo Nihilista, es Egoarca, porque niega completamente, y con toda su fuerza, la acción niveladora hacia la preminencia de la imposición de la idea impuesta, que se reivindica como la mayoría, no solo exclusivamente fuerte, sino también más decisiva, específica, selectiva, particular, etc.

Debemos especificar también, que el Terrorismo Nihilista, es profundamente Misantrópico, hecho exclusivamente de Individuos, que actúan a través de la Voluntad Egoica, para distinguirse del “resto”, que se separan consecuentemente, en opciones precisas, las cuales no son rechazadas por la multitud, de hecho, vuelcan el concepto ético de la sociedad, se colocan encima de cada posición colectiva, o forzosamente no Egoica.

Sin ninguna conclusión final de este fragmento, en una más completa y amplia “Guerra Oculta”, termino con una cita del 4° libro de la “Voluntad de Potencia” llamado “Disciplina y Selección”, cito con varias preguntas, que, usted lector, puede reflejar el disgusto con la línea de arriba, o levantarse, romper y fragmentar la moral dentro de ti, y comenzar a atacar y golpear en manera Nihilisticamete Terrorista los valores del “mundo real”.

“Las típicas formas para configurarse a sí mismos. A saber: las ocho cuestiones fundamentales.”

1) ¿Quieres ser más complicado o más sencillo?

2) ¿Quieres ser más feliz o indiferente a la felicidad y a la infelicidad?

3) ¿Quieres llegar a estar más contento o ser más exigente e implacable?

4) ¿Quieres llegar a ser más suave, más flexible, más humano o más “inhumano”?

5) ¿Quieres llegar ser experto o carecer de consideraciones?

6) ¿Quieres alcanzar un objetivo o esquivar todo con propósito?

7) ¿Quisieras convertirte en el más respetado o en el más temido? ¿O tal vez, en el más despreciado?

8) ¿Deseas convertirte en tirano, en engañador, en un pastor o en un animal de la manada?

¡Afinidad de sangre con los Siete y con el Clan Terrorista Nihilista!

¡Afinidad de sangre con el Terrorismo Eco-Extremista!

Yo Nechayevshchina!

[*] Extraído de “Nomen Omen”-Secta Nihilistica de la Libre Muerte

En los puntos anteriores ya habíamos especificado que negábamos cualquier pacto federativo o de asociación con cualquier forma “externa”, que forme parte de la esfera del “compartir”, aun de forma fundamentalmente egoica.
Vamos a precisar los puntos anteriores, para delinear la actitud de la Secta Nihilista De La Libre Muerte. Estamos contra cualquier pacto federativo porque excluimos de nuestra unión secreta, lo siguiente:

CÉLULA: una célula es un ente “orgánico” dentro de un elemento más complejo, constituido de una estructura coordinada llamada federación.
Una célula que actúa en base a un acuerdo conspirativo y federativo, debe reconstruirse y unirse con otras células en armonía siguiendo un programa, si bien es informal, formaliza el acuerdo a través de una base, que debe tener características similares para corresponder.

NUCLEO: el núcleo tiene características similares a la célula, en el que los individuos que lo forman, se unen, haciéndose parte de un pacto asociativo en torno al centro de un proyecto federativo, con fundamentos consensuales que deben ser perseguidos, incluso aunque se dividan en acciones diferentes, con el común denominador de la federación a la que pertenecen, incluso informalmente.

FRACCIÓN: la fracción es una parte divisoria de un “todo”, en este caso de un pacto federativo o asociativo, sobre unas bases de igualdad, siendo la elección y el ataque de una fracción, el común denominador para golpear y atacar.

REVISTA REGRESIÓN N° 7

Con inmenso orgullo publicamos la séptima entrega de la Revista Regresión, siendo esta la última revista que saldrá en un tiempo, pausando así el proyecto que comenzó hace 3 años gregorianos para regresar en algún momento, según sus editores.

¡Vida a los nuevos proyectos de difusión eco-extremista!


Revista Regresión N° 7

DESCARGA POR TOR (DISPONIBLE PARA UN MES SOLAMENTE)

http://z7zbg7sxhxfergpo.onion/apcpp75dd6guelc7hzg4-qfnbfmw6sg3sipv5

DESCARGA POR MEGA:

https://mega.nz/#!FE0TlYJa!pNCtsbyFR18gfybtBvBdKr3sg2H4-TuNlgt5-9klMNc

Contenido:

-Editorial. Por el Grupo Editorial

-Atassa: Lecciones de la Guerra Creek (1813-184). Traducido de Abe Cabrera

-Los seris, los eco-extremistas y el nahualismo. Por Hats Hax

-Selknam. Ceremonias secretas reservadas para los hombres. Tomado de Martín Gusinde

-El regreso del Guerrero. Traducido de Ramón Elani

-Cronología Maldita. Por el Grupo Archivístico Öme

-Para los “nihilistas pasivos del casos”. Por Xale

-Algunas reflexiones sobre el actuar del humano moderno desde una perspectiva eco-extremista. Por Ozomatli y Huehuecoyotl

-Reflexiones respecto a la libertad. Por Zúpay

-Guerra Oculta. Por Nechayevshchina

-Clan de Sangre. Por Orkelesh

-La Guerra de José Vigoa: Un breve discurso sobre el método eco-extremista. Traducido del blog de Atassa

-José VIgoa. Datos biográficos. Por Xale

-Asesinando a nuestro civilizado interno. Por Ghoul

-Números anteriores y donde encontrarlos

(es-en-it-pt) “CUADERNOS” tercera entrega

Ya fue publicada la tercera entrega del trabajo “Cuadernos” de la Revista Regresión, los cuales publicamos aquí.

Para DESCARGAR.

Para Leer.


es

pores1

pt

porpt3

it

porit3

en

poren3

(tü) Çetin Sözler: Bir Eko-Aşırı Söyleşi

Saludamos cómplicemente y publicamos con alegría el trabajo de traducción al idioma turco del aporte, “Palabras duras: Una conversación eco-extremista”, el cual también está disponible en idioma inglés, español y portugués.

¡El bombardeo de difusión continua!


“Bu söz çok çetin! kim kabul edebilir?” (Yuhanna 6:60)

Bir okur olarak, yıllar boyunca eko-aşırılar ile yapılan söyleşilerin tamamı ile hiç memnun olmadık. Görüşmeyi yapan kimse ya kötü bir bilgiye sahip, kötü niyetli, yeni bir şey ile meşgul isteksiz görünüyordu, ya da sadece o kadar akıllı değildi. Her halükarda, bu konularda biraz daha bilgili olan bir okuyucu olarak, eko-aşırılığın, kökeni, ve son gelişmeleri ile ilgili bazı sorular sormak istiyorum. Böylece, bu konularda uzman, Revista Regresión’un ana editörü ve ITS-Meksika’nın bir üyesi, Xale, aşağıdaki soruları ve/veya düşünceleri yanıtladığı süre ile çok cömert davrandı.

Bu konuşmanın gazetecilik ruhu barındırdığını başlangıçta belirtmek gerekir. Biz sorduk ve bilgilendirmek için soruları yanıtladık, ve bu belge içindekiler öğüt vermek amaçlı değildir. Görüşmeci kendini ITS ve eko-aşırılıktan bağımsız olduğunu beyan eder, ve bu söyleşinin amacı yalnızca bilgilendirmek ve “eğlendirmek”.

Hadi başlayalım:

HH: Yeni ITS ve onun uluslararasılaşma evresininin başından beri, sizce eko-aşırılıktan öğrendiğiniz ders nedir?

Xale: Bu takvim yılı bizim için hareketin büyük bir kısmını gördü. Haberler, yeni suç ortaklıkları, ve eko-aşırı eylem ve metinlerin yeni karakteristiklerinin tümünü.

Bu eğilimin bir bireyci savunucusu olarak, bu yılki derslerde eko-aşırılığın genişlemesinde büyük değişiklik ve bunları tecrübe eden bireyciye bağlı olduğunu düşünüyorum. Şahsen konuşmuşken seçili hedeflere karşı aşırı eylemlerle ilgili niteliksel bir ilerleme olduğunu düşünüyorum. Zeki okuyucu medeniyet ve onun ilerlemesinden bahsettiğimi anlayacaktır.

ITS’nin Şili’li üyeleri yalnızca bir litre ya da daha az yanıcı sıvı ile çok şey yapabildiğini bize göstermiştir. Onlar sırayla, Şubat ve Mayıs’ta, Transantiago otobüs ve Vivo alışveriş merkezini üstlendiler. Onlar ayrıca cıhazın çalışmadığı bazı durumlarda, tehdit altında olsa bile, nasıl olduğunu bize öğrettiler. Orada cesaretsizlik yok ve soğukkanlılıkla savaş devam ediyor.

Arjantin’deki ITS’nin eko-aşırı yandaşları da bize özel bir terrorist ve gelişigüzel davranış gösterdi.  En son Mayıs ve Haziran aylarında, okullar, üniversiteler, ve tren istasyonundaki bomba tehditleri tüm biçimleriyle ve köşesinin tümünde uygar insan yaşamını hiçe sayan bir eğilim göstermekte. Bu ayrıca Buenos Aires’de bir çift süpermaketlerde dağıtılan düzinelerce Coca-Cola şişelerini zehirlemek için sorumluluk aldığı onların en son Ağustos bildirisi okunduktan sonra da belirgindir. Bu anlamda onlar alışılması güç bir şekilde hiper-uygarlığın sosyal ve fiziksel refahını tehdit etti.

Brezilya’daki eko-aşırılar da geçtiğimiz günlerde sürpriz unsur göstererek, ITS’ye katıldı. Onlar vahşice saldırdı ve ITS’nin tehdidini öngürülemez olduğunu gösterdi. Bu saygısız tutum Brezilya’daki bir alışveriş merkezinde patlatılan üç kilo patlayıcı toz ile kendini gösterdi. Saldırı araştırmak ve sorumlular için arama yapmak zorunda olduğundan beri yetkililerin moralini bozmaya bırakır. Bu saldırganlar şimdi daha fazla yayılmayı tehdit edercesine dört ülkede mevcut bir eğilimin parçasıdır.

Meksika’daki eko-aşırılar, ITS’nin uluslararası proje olarak kurulduğu, ayrıca birçok derslerin gösterildiği yer. Onlar UNAM’ın Kimya Bölümü Hizmetleri Şefine karşı öldürücü saldırısı sadece bir bıçak ile belirli bir anda hiper-uygarlığa saldırılabilir kolaylığını göstermeyi amaçladı. Bu hedefi vurarak, onlar kendi sahasında çalışmanın en ileri odakta vurmanın mümkün olduğunu göstermiştir. Bu suikast yetkililere Üniversite Şehri’nde geçmiş saldırıların örtbas edilmemesi gereken bir ders olduğunu öğretir.

Patlayıcılarla sürekli saldırılar aynı zamanda kendi saldırı yeteneği, tektiklerin çeşitliliği, ve bu saldırılar örtbas olsa bile onların üretken aktivitelerini gösterir.

2011’deki eski ITS ulusal olarak dallanma üzerine kuruldu. Bu yıldan 2013 yılına kadar Meksika Şehri, Meksika Devleti, Morelos, Hidalgo, Coahuila, Veracruz ve Guanajuato’ya yayıldı. Bu süre boyunca, genişleme zorlukla durduruldu. Şimdi ITS-Meksika yalnızca Meksika Şehri, Meksika Devleti, Jalisco, ve Coahuila’da bölgesel bir varlık göstermektedir. Şimdi uluslararasılaşmış olsa da, bu projenin azmi ve sürekliliğini gösterir.

Teori konusuna da değinen Eko-aşırılık bu konuda büyümektedir. RS[Vahşi İçgüdü] zamanında RS fraksiyonları ile birlikte Revista Regresión editörleri eğilim için bir temel teorik eğitim verdiğine inanıyorum. Bunlar tüm bu kendi pagan animizimin yanı sıra yabancı onların düşmanca tavrını geri kazanmak, bu bölgenin avcı-toplayıcı göçebe topluluklarıyla çalışmaya yoğunlaştı. RS devrinin sonu ile, biz bu temalarda “bir dinlenmeye” verdik ve daha çok pratik üzerinde durduk. Diğer teorisyenler, bununla birlikte, tembelliğe toplandı. Ben Chahta-Ima’nın bu yeni döngüde en önemli eko-aşırı kuramcı olduğunu düşünüyorum. Onun deneme ve araştırmaları tarihteki saldırı veya saldırıyı sürdürmeyi tarihteki temelleri vererek diğer bireyselliklerin gelişmesi için temel olmuştur.

Eko-aşırılıkçı teori ve pratik gerektirir. Erkek ya da kadının bilmesi ve yapması gerekir. Onlar öğrenmeli ve aynı zamanda silah kardeşlerini öğretmelidir.

Genel olarak konuşursak, eko-aşırılıkta “geleceğin planı” yoktur. Bu “program çerçevesinde” hareket etmez. Bu esasen mücadelenin yöntemi herhangi geleceğin ana hattı değildir. Takip etmek için bir stratejisi yoktur. Biz eko kendiliğinden hareket eder, bir eylemin bir tepki çoğalması için elverişli olup olmadığını tartarız.  Biz hayvani içgüdüleri takip ederiz ve göçebe güvercin gibi, savaşçı mirasımız ile devam ederiz, kayboluruz.

HH: Ben insanların eko-aşırılıkçı literatür okumanın “soğukkanlı savaşın” rolünü anlamadıklarını düşünüyorum. Ben bu konunun daha önce açıklandığını biliyorum, fakat siz yine de onların güç ağları veya her türlü saldırının yerine odaklanması gerektiğini belirten eko-aşırılıkçı eylemlerin eleştirilerini bulabilirsiniz. Devlet bu eko-aşırılıkçı eylemlerin kötü tat(bombalarla) ya da psikopat cinayetle(UNAM’da yapılsa da) şakalardan herhangi bir şey aralığında olduğunu belirtiyor.  Bu “soğukkanlı savaş” olarak bilinen bir taktiğin parçası olan tüm bu olan eylemlerin içinde gömülmüş değil. “Radar altında” olmak, aldatmaca, gelişigüzel saldırı, vb. sadece medeniyetin(dürüst olmak gerekirse, hedeflemek ve tahip olması oldukça zordur, bu tekrar aptal kitlelere “kazançlı bir iş” sağlayarak yeniden oluşturur) altyapısına karşı vurmaya hizmet etmiyor. Bu eylemlerin amacı da “yatağın altındaki canavar” gibi olması: Bu uygarlığın kendine karşı yarattığı bir tehdittir. Benim için, en azından, eko-aşırılığın bu aşaması ITS ve diğer grupların bu yönünü vurgulamıştır.

Xale: Elbette, “kötü tat içindeki şaka” olarak ya “katil psikopatlar” tarafından yürütülen ITS ve diğer grupların eylemlerine göndermeler yapan insanlar muhtemelen medeniyetin bir oyununa karşı savaşı olduğunu düşünüyorum. Belki onlar bu güç ağları veya benzeri hedeflere saldırmakla ilgili olduğunu düşünüyor. Biz ve diğer eko-aşırılıkçılar artık bu düşüncedeyiz. Biz GERÇEK savaşdaki gibi, medeniyete karşı bir “topyekün savaş” yürütmeyi inanıyoruz ve böylece eylemlerin diğer radikallere ya da onların  medyasını etkilediğinde “kabul edilebilir” olup olmadığı konusunda endişelenmiyoruz. ITS’nin eylemleri diğerlerinden hoşnutsuzluğa neden oluyor, ya da  rahatsız edici ya dayanılmaz ise, Eko-aşırılığın istediği tam da budur. Bu Uygarlığa karşı Savaş ciddiye alınmalı ve gerçekten tüm insan ilerlemesi ölümü nefret bireysellik tarafından yürütülmesi gerektiğini göstermek içindir. Kan dökülmelidir, bu Savaş olduğundan yaralı ve ölüm olmalıdır. Yapmak istediğimiz budur ve bu gerçeği kabul etmekte tereddüt etmiyoruz.

Son zamanlarda Batı dünyası bir “psikopat” “bir paralı asker”, vb olarak herhangi bir aşırı şiddet eylemini gerçekleştiren herkesi sınıflandırmıştır. İslam Devleti’nin eylemlerine baktığımızda ve gerçekten de bir ruhsal bozukluk veya senin ne olduğunun düzeyine indirgeyerek, hükümetler ve onların medyasının büyük nedenleri aşağılayıcı olduğunu gördüğümüz budur. Batının değerlerini paylaşan eko-aşırıları iftirada bulunan bu stratejiyi takip eden insanlar o zaman anlaşılabilir.

HH: Eko-aşırılık ve nihilizm arasındaki ilişki nedir? Nihilist Terörizmin İtalya’da ve belki bazı yerlerde eko-aşırılığın “dalı” gibi göründüğü için soruyorum.

Xale: Bir süre önce nihilist terörist eğilim ortaya çıktı ve eko-aşırılıkla yan yana gelmiştir. Bu eğilim pasif değildir ve uygarlığın temel ahlaki değerlerinin tümünü reddeder. İtalya’daki bireyselliklerin bazı grupların savunduğu Nihilist Terörizm ve özellikle modeli tamamen bizim eko-aşırıların çok eleştirdiği humanizm ve ilericiliğe karşı olduğundan beri güvenilir yakınlık bulduğumuz bir felsefedir.

Ben Amerika kıtasındaki bireycilerin eko-aşırılık ile sempati hissettiklerini inanıyorum ve bu ITS’nin genişlemesi ile görülebiliyor. Belirli gruplar, kuşkusuz küçük fakat önemli yönleri bu eğilim tarafından kabul edilmiştir. Fakat özellikle “Latin Amerikalılar”ın daha çok nihilizme doğru çizilmiş gibi görünen Avrupalılara kıyasla kendilerine çizilmiş olduğunu fark ettim. Fakat bu noktada, eko-aşırılık ve nihilizm birlikte yürür.

Bu eko-aşırılığın atalarımızın çağrısından beri, bu eğilimi ilgi hisseden dünyanın bu tarafında topraklarda yaşadığımızdan olağandışı değil. Bu yerli ayrılıkçı veya yerli kimliğin bir savaşı değil, yada bu herhangi bir siyasi anlam taşımaz. Hayır, bu atalarımızdan kalma bir savaş. Biz büyük babalarımızın ölüsünü çağırıyoruz ve onlar bize sahip çıkıyor. Herhangi bir bireyci Teochichimecas, Yahis, Selknam, Amazon kabilelerinin büyük bir çeşitliliği olmaya, kanındaki eskilerin şiddetliliğini hisseder. Şüphesiz onlar söylediklerimiz ve yaptıklarımızı görmek için üzerimizden bakıyorlar. Bunun genetik bir soru(bilimsel açıdan sınamaya ) olduğuna inanıyorum.  Birçok eko-aşırılar hâlâ yerli ailelerden gelir: Çatışmada hayatlarını verenlerle devam etmemizi sağlayan bu dürtüler. Söylemek gerekirse, Biz bu mücadelede yalnız değiliz, hala gerekli her türlü araçlarla kendimizi savunmak için vahşi çağrıya kulak veriyoruz.

Tarihsel olarak, Amerika on altıncı yüzyılda beyazlar tarafından işgal edildi, ve onlarla birlikte yıkım, salgınlar ve felaketler geldi. Onlar bizim kutsal topraklarımızı tecavüz ettiler, ölü mezarlarımızı kirlettiler, büyüklerimizi öldürdüler, kadınlarımızı esir aldılar, çocuklarımızı sattılar, evlerimizi yaktılar, zengin toprakları elimizden aldılar ve en saygısız şekilde atalarımızı aşağıladılar. Onlar saygıyla avladığımız avları öldürdüler, ruhlarımıza alay ettiler ve dil ve kültürümüzü yok ettiler; Affı onlara bıraktılar ve tüm bu ve daha fazlası nispeten kısa bir süre olan, sadece 500 yıl içinde. Bugün durum artık tek bir ırktır, artık vahşeti taahhüt eden beyaz adamın meselesidir fakat daha çok bir bütün olarak medeniyet. Bizim artık savaşmak için bir nedenimiz var, ortak bir dil, gelenek ve çevreyi paylaşan bir topluluğumuz yok. Büyükler artık bize ataların bilgeliğini kazandırır. Onlar yıllardır bizi evcilleştirdi. Büyük şehirleri bizi yaşamamız için yaptılar, kentlerde hayatta kalmak ve bunun için köle gibi çalışmak için paraya ihtiyaç duydular. Bize bilimin herşeyi açıklayabildiğini veya dinin ebedi kurtuluş olduğunu inandırdılar. Bizi eğitmek için okula kapattılar. Modernite ve din, ilerleme ve monotonluk, uyuşturucu ve eğlence, humanizm ve şiddetsizlik ile örttükleri bizden uzaktaki savaşçı ruhu almaya çalıştılar. Onlar düşmanlarına gizlice yaklaşan, oklarla onları vuran, onların kafa derisini yüzen, onların oklarının noktalarını sürdürmek için kendi liflerini çıkaran atalarımızın lanetli geçmişini derin bir mezara gömmeye çalıştılar; onlar komplo kurdular, ve ölümüne savaştılar. Xale, Teochichimeca tlatoani(lider) benimle yaşıyor. O kent boyunca bu gelişigüzel yankıların gök gürültüsü içinde, fırtınalı rüzgarda benimle konuşuyor. O mesquite[1]nin gölgesinde, güneşe doğru büyüyen Dragon’un kanında, nehrin yosununda bana fısıldıyor. O dağ geyiğin bir parçası olarak, dağın buz gibi soğuk, geceleyin hareketlenen çakalın gözünde, alevlerin içinde beni uyandırıyor. O konuşur, bana fısıldar, öğretir ve beni yönlendirir. Ben tek başına ya da sürü ile saldırılarda başarı sağladığımda o kendimi hayvana dönüştürmeyi öğretti. O her eko-aşırının aynı zamanda ona eşlik eden bir ruha sahip olduğunu bana söyledi. Bu düşüncelere sahip olmamızın asıl amacının ama düşmanımız için tehlikeli olduğumuz ve en önemli şeylerden birinin de bu intikamın korkunç olacağını bana söyledi.

HH: Doğrusu, Avrupa’nın nihilist-teröristlerin kendilerini ifade etmelerinin kendine özgü tarzı var gibi geliyor bana.  Fakat genel olarak benzer eylem içinde görünüyor. Diğer bölgelerdeki bazı nihilistler eko-aşırılığın herhangi “ahlakçı” eylemi gerçekleştimeyi düşünenleri utandırmaya çalıştığını düşünüyor. Avrupa’da müttefiğin olarak benzer anlamda bir nihilist olmadığını biliyorum, fakat senin düşüncene göre, fiziksel olarak bu topluma saldırı olmadan bir nihilist olunabilir mi? Bazı nihilistler “Ego”larının aslında hiçbirşeye saldırıyı arzulamadığını, ve istedikleri herşeyi yapmanın daha iyi olduğunu düşünüyorlar.

Xale: Bu saldırının onların düşüncenin önemli bir parçası olmadığını belirten bir, pasif nihilistin karakteristik tutumudur. Bu nihilizmin modern çağda bu tür varyasyonlar ya da yanlış beyanlar olduğu anlaşılabilir, fakat bu düşüncenin asıl öğretisine uymuyor. Rusya’da Ekim Devrimi öncesinde, Çarlık Rusya’sını uçuruma doğru iten seçici ve gelişigüzel saldırıları yürüten gizli topluluklardaki kadın ve erkeklerin çok sayıda olduğu bilinmektedir. Bunlar dehşet verici nihilizmin kurucularıydı. Bu kadın ve erkekler toplumu yaralamayı amaçladı, zamanın toplumsal ve ekonomik hastalıklarından sorumlu olanlara atmak için bomba yapan onlar; rejimin güçleri ile çatışmaya doğru sürüldüler. Bıçaklayan ve elleri kanlı lekeli olanlar vardı; onların zamanı için oldukça gelişmişti. Bugün onlar “sakinleşti”, yeni nihilistler hiçbir şey yapmadan kendini eleştiriye adamıştır. Onlar yumuşamış ve kendi ataletin bataklığına saplandı. Sanatta(¡) bile esas olarak nihilizmin bir felsefi anlatısı var, fakat bu da “nihilizm”dir. Tüm bunlardan çıkardığım, hatta çağımızın zevklerinin arasında, gerçek düşünürler gibi aynı biçimde topluma karşı koyan gerçek nihilistler var. İtalya’da, “Özgür Ölümün Nihilist Tarikatı”, “Memento Mori Nihilist Tarikatı” ve  “Cenaze Nihilist Terörist Klan” örnekleri bulunmaktadır.

HH: Bu soruya ilişkin olarak, Bir farklılık gibi görünen ITS’nin ilk aşamasında ve RS ile yerli / vahşi / pagan köklerine dönmüş olan Reacción Salvaje arasında bir farklılık görünüyor. Hatta şimdi bile “Chicomoztoc,” vb. göndermeleri vardır. Fakat diğer düşünceler ve şeyleri anlamanın yolları bir açıklığın lehine günümüzde bu yönüyle azaldığını algılıyorum. Bu algının doğru olduğunu düşünüyor musun? Bu eko-aşırılığın genişlemesinin gerekli bir parçası mı?

Xale: Evet, eko-aşırılığın bu aşamasında, ilk tepki belirttiğimiz gibi, son zamanlarda okuyan ve paganizmin meselesinden bahsettiğimizden beri, biraz yerli grupların başvurularını kenara koyduk.

Yerli tema tarafından ilgilenilen bu değişim geç yayınlanmanın yanı sıra Revista Regresión’un içeriğinde bu tebliğler de görülebilir. Ve belirttiğiniz gibi, nihilizm ve suç faaliyetlerini ilgilendiren diğer sorulara bir açıklık getirmiştir. Biz yerli halkların savaşına odaklanmaktan ziyade daha önemli bu temalar üzerinde konuşmayı dikkate aldık çünkü bu olmadığını açıklamak gerekir. Hayır, bu eko-aşırı eğilime uygun diğer türevleri genişletmek istediğimiz geçerli durumdur.

RS ile yerli savaş merkezli bir somut çalışma vardı, ve aslında bu grubun tebliğlerinin çoğu atalarımızdan miras kalan referanslardı. Fakat bu döngü, ve teorik ve pratiklerimize katılan daha fazla bireylerle yaptıktan sonra, eğilimi güçlendirmek için diğer temalarla bir açıklığa kavuşturmak gerekir.

HH: İlginç olan şey ister istemez ne yasadışılık ne de uygarlığa karşı savaşa yol açmayan Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri gibi yerlerde “yerli olmak”. Pek çok modern kabileler neredeyse işletmeler gibi çalışır. Onlar gazinolara sahipler ya da topraklarını petrol ve doğalgaz arama, vb için kiralar. Buna rağmen, bazı eleştirmenler eko-aşırılığın hasta anti-sosyal nedenleri için “ölü yerli halkların” anısını istismar ettiğini belirtir. Uygarlığa karşıt(ve bazen müttefik) olmayan bugünün yerli halklarıyla eko-aşırılık arasındaki ilişki nasıl nitelendirilir?

Xale: Bu eleştiri her zaman beni çok güldürür. “Ölü yerli halkların” anılarını istismar ettiğimizi söylemek sadece eleştirmenin bu tür bahane listesini uzatır. Eko-aşırılar hiç kimsenin anısını istismar etmiyor. Aynı söylemle tecavüz ve çocuk fuhuşu, organ ticareti, cesetlerle seks, ve hiper-uygarın körelmiş zihninden ortaya çıkan diğer hastalıklar tarafından haklı olsaydık “anti-sosyal deli  insanlar” olacaktık. Fakat biz sadece medeniyete karşı politik olarak uygunsuz eylemler, atalarımız tarafından yapılmış eylemler,  ve hatta bazı modern kabileleri haklı gösterdiği gibi, bu eleştiri tamamen yanlıştır.

Dünyanın bir çok yerinde kendi topraklarını tahrip eden büyük şirketlere suç ortaklığı olan birçok yerel ve yerli grupları inkar edecek değilim. Meksika’da bile geleneklerden ayrılan ve Batı Amerikalı uygulamaları benimsemiş olan birçok yerel halkları inkar edecek değilim. Bu genellikle büyük şirketler tarafından zorunlu olarak bulundukları ortama zarar vermeye yol açar. Elleri üzerinde egemen toplumun içine dikkatini vermeyen kabileleri sayabilirsiniz; çok az vardır.  Yerli halkların kendi kökenlerinden yola saptığı bir çok durumda diyebilirim ki ancak onlar modern yaşam tarzına adapte olmak istiyorlar çünkü bunu kendi iradeleriyle yapıyorlar. Diğer durumlarda, ancak, onlar bunu yapmak için manipüle edilir ve kültürel kökenlerinden sapmak ve şehirlerde zombi yürüyüşüne katılmak için zorlayıcıyı koşullar koyulur. İşte ucuz işgücü elde etmek için şirketlerin tenha köylere gelmesi çok iyi bilinen bir durumdur, ve onlar tamamen yanlış olduğu ortaya çıktığında, iyi para ve varlık konforu alacağı için oradaki yerli halkı şehirlere çalışmaya ikna ederler. Şirketler artık onlara ihtiyaç duymadığında, onları orada kaderlerine terkederler. Öyleyse Meksika sermayesi olarak canavar gibi bir şehirde hayatta kalmalıyız, ve eğer bir yabancıysanız burada sokaklarda hayatta kalmak çok acımasızdır.  Bu nedenle, yerli halk sonunda evsiz uyuşturucu bağımlısı, ya da hapiste, veya ölü oluyor. Kesinlikle, üzücü bir durum, fakat gündelik gerçekliğin bir parçası.

HH: Eko-aşırılığın anarşizm ile çok karmaşık bir ilişkisi vardır. Bazen bu tür ifadeler “Anarşi anarşizm değildir” olarak çıkar. Bir anarşist ve eko-aşırılık ile uyumlu olabilir mi? Bu nasıl olurdu?

Xale: Ben gömülen ve uzun zamandır unutulmuş anarşistlerin işlediği dehşet verici anarşist teröristlerin eylemlerini anlatan, Revista Regresión’un No. 6 sayısı için, “Gelişigüzel anarşistler” başlıklı bir makalenin yazımını ancak bitirdim. Metnin içinde anarko-haydutlar ve onların zamanındaki anarko-humanistler arasında bir kavga söz konusu. Bunun nedeni geçmişte masum seyircilere zarar verilmesine bakılmaksızın hedeflerine saldırdıkları gerçeğidir. Bu “gelişigüzel saldırılar” bugünün anarşistleri arasında çekişme noktası olmuş bir pratik olarak sınıflandırılabilir.

Yakında yayınlanacak olan bu metin ile, geleneksel anarşist hareketin büyük çoğunluğu tarafından anlaşılabilecek anarşizm ile ilişkili olan ahlaki ve ahlakın politik kodlarını ihlal eden, 19. yüzyılda bazı anarşistlerin gelişigüzel eylemleri kanıt olarak gösterilebilir.

Bu metin ile ayrıca resmi ya da gayri resmi tarihin onları onları bırakmak istediği mezardan beri bu anarkoları diriltmeyi hedefliyoruz(sadece geçici olarak).

Örneğin, 1900 yıllarında Di Giovanni’nin terörist eylemleriyle ödü kopan toplumsal anarşistleri okumak eğlenceli. Bazı çağdaş anarşistlerin “haydutlar”, “insanlık dışı”, “onlar yoldaşımız değil”, “onları hareketimize dahil etmeyelim”,”rastgele saldırılar korkaklar için”, vb çağrımızı, yani, saldırılarımızı öğrendiklerinde aynı reaksiyona sahip oldukları anlaşılmazdır.

Soruya cevap olarak, bence öncelikli olarak şeytani ve terörist karakteristiklerini kararlı bir şekilde muhafaza ederse, bu anarşistler eko-aşırılara müttefik olabilirler.  Öte yandan, toplum hakkında endişe eden ve “daha iyi bir dünya” hayalleri kuran humanist anarşistler eko-aşırılığın müttefiki olamazlar.

HH: Eko-aşırıcılığa sempati duyan bir anarşist ile bunu şiddetle reddeden bir anarşist arasındaki fark ne olurdu?

Xale: Önemli farklılıklar olurdu. Aslında, eko-aşırılığa sempati duyan anarşist “Devlet-Sermaye” olmaksızın daha iyi bir dünya amaçlayan humanizmi ve ilerlemeciliği sarsarak, geleneksel anarşist düşünürlerin söylediği şeyin çoğunu yıkardı. O ütapyaları bir kenara bırakıp kendimizi bulduğumuz mevcut çöküntü ve karamsarlığa odaklanırdı. Mevcut koşullarda bir birey rolü üstlenir ve ona göre davranırdı. O insanoğlunu (felsefi anlamda) göz ardı etmek durumunda kalırdı. Hasarın kökenine bakmaksızın soğuk ve hesaplı bir şekilde davranırdı. Cesurca anarşistler gibi Di Giovanni, Mario Buda, Santiago Salvador’a benzerdi.

HH: “Toplumsal” anarşizm bana kitlelerin eski siyasetinin bir mirası gibi geliyor. Hiç anarşist olmadığım ve dürüst olmak gerekirse geçmişi iyi bilmediğim için, gerçekten çok fazla şey söyleyemem. Öte yandan, bahsettiğiniz çok sayıda bireyci eylemin 1917’de Rusya’da, 1930’da İspanya’da, vb olarak, “Devrimlerin modern çağı”ndan önce gerçekleştiğinden kuşkuluyum. Dünyanın geri kalanı(politik ya da değil) şimdiden sahip olsa bile, sosyal anarşistler tarihin bu bölümünü kapatırken büyük sıkıntı yaşamaktadır. Dünyanın geri kalanı sokakta ya da her nerdeyse savaşçı kitlelerin bu konuşmasını reddetti. Aşırı İslam’da bile, geleneksel bir savaş söz konusu olmadığında, saldırıların çoğu bireysel ve gelişigüzeldir. Fakat toplumsal anarşist “yeni şafak” yaratmak için “kitleleri uyandırmak” fikrinden kendini ayıramaz çünkü eski analizden vazgeçemez ya da umudu uzağa götürür ve tiksindirici bir nihilist eko-aşırı ya da buna benzer bir şey olmalılar.

Xale: Sözünü ettiğim bu lanetli anarşi Bolşevik Devrim öncesi ve sonrasında ve 1936’daki İspanyol İç Savaşı öncesinde ve sonrasında yaşanan tarihi durumdur.

Örneğin, Santiago Salvador Kasım 1893’te Barselona’daki Liceo Büyük Tiyatrosu’na saldırırken yalnız hareket etti. Bu arkadaşı Paulio Pallás’ın(O yılın eylül ayında Barselona’daki bir askeri geçit töreni sırasında General Martínez Campos’a saldıran başka anarşist terörist. Terörist aracından bir çift bomba atar, ve general iki general ile birlikte bir bekçinin öldüğü saldırıda yaralanır. Ayrıca yaralanan düzinelerce seyirci vardır.) işten çıkaran departman tarafından öldürülmesinin intikamıydı. Salvador zemine ya da sert bir yüzeye vurduğunda patlayan günün anarşistleri arasında çok popüler bir bomba olan, iki Orsini bombasını elbisesine sakladı. Terörist operanın mola vermesini bekledi ve balkondan halka rastgele olarak iki bomba attı. İlk bomba cehennemden sağırlaştıran bir ses çıkardı ve insan eti, kan ve parçalar her yere dağıldı. İkincisi ilk patlamada yaralanan bir kadının süslü elbisesine girdi, ancak elbise bombanın etkisini azalttığı için patlamadı. Bu anarşist saldırı 22 ölü ve 35 ağır yaralı bıraktı.

Belki birçok çağdaş anarşist bu saldırının yazarının onların politik öncülerinden biri olduğunu hatırlamaz. O anda toplumun ve sistemin korkunç bir düşmanı olan, böyle bir sembolik kişilik, unutuldu(diğerleri gibi). Elbette, hala, aramızda onu hatırlayan kişiler var.

HH: “Vahşileşme” terimiyle ilgili belirsizlik var. Bazen eko-aşırıların medeniyete bağımlı kalmamak için elinden gelen gayreti göstermeleri gerektiği söyleniyor, fakat aynı zamanda “gelecek yok”. “Vahşileşme”nin tanımlanan bir konumu var mı ya da her bir eko-aşırıya bağlı mı?

Xale: Anladığımız vahşileşme, Yankee[2] eko-radikallerinin anlayışından biraz farklı. Bu terimi kullananların ilk onlar olduğuna inanıyorum. Onlar için anlamı her zaman çevrenin korunması ve doğal ortamın insanların daha sonra vahşileşebileceği kentsel alanlara yayılmasına ilişkin, vahşi doğanın lehine eylemler belirlemektir.

Şahsen, şehirde doğmamış bazı eko-aşırıların coğrafi olarak bilinen “Meksika” içinde bir yerde göçebe yaşamlarını liderlik edenleri biliyorum. Bir süre dışarı çıkıyor, yerlerine geri dönüyor ve medeniyete saldırmaya karar veriyorlar. Çok etkili bir strateji.

Eko-aşırının bu türü kendini vahşi doğada vahşileştirmeye karar verir: Göçebe gibi dolaşmak, nasıl avlanılacağını bilmek, sürtünerek ateş yapmak, hayvan derilerini kullanmak, yiyecek toplamak, vb.  Kişisel olarak hayat tarzlarına saygı duyuyorum ve bunu yaşamak istiyorlarsa bunu göz önünde bulunduruyorum, herşeye hazırım. Her halükârda, vahşi doğayla sürekli temas halinde olmak sizi güzel bir şey yapar. Her zaman ona daha büyük bir değer verirsin. Eko-aşırının bu türü geleceğin olmayacağını da bilir. Bu yüzden tümüyle yok edilmeden önce vahşi doğada ayaktadır. Neyseki Meksika’da dünyanın diğer bölgeleriyle karşılaştırıldığında var olmayan vahşi yerler burada var.

Öte yandan, şehrin eko-aşırıları da kendilerini kendi yollarıyla bireysel olarak “yeniden yaratıyor”. Çoğumuz “göçebe” eko-aşırıların belirlenen durumlarda nasıl yapabileceğini biliyoruz. Fakat şehirlerde birinin nasıl hareket edeceğini ve “koyun postuna bürünmüş kurt” olacağını bilmesi gerekir. Şehir eko-aşırıları bir düşmanın yaşamını ele geçirirken, savaş yürütmek, saldırmak, pusuya atmak, otoriterlerden kurtulmak, ele geçirmek, silah kullanmak ve son nefesin tadını çıkarmak gerektiğini bilmeliler. Bunların hepsi de yeniden yaratılırken can sıkıcı: atalarımızdan miras kalan bir çatışmada ilkele dönmek; eskilerin kullandıkları taktikleri ancak kendi koşullarımızda uygulamaya koymak. Aslında, ITS’nin gerçekleştirdiği cinayet “bireyci vahşileşmeyi” temsil eder. UNAM çalışanına suikast düzenlenmesi sadece onu saf dışı bırakmak ve bu harekete olumsuz tepki vermek değil, daha doğrusu aynı hareketle, ITS üyeleri çocukluk çağıdan itibaren Batı değerlerinin dayattığı bıçak darbeleri ile az kalsın öldüren, içindeki uygar kişiyi öldürdü.

Benim ve kendim için, kent ve dışındaki eko-aşırılarında gelecek yok; sadece şimdi var. Kendimiz dışında savaşacak bir şey yok. Kendimizi vahşileştirmek avcılar gibi hareket etmeyi bilmek, düşmanı gizlice izlemeyi öğrenmek, kendinden nefret etmek, kan dökmek, kafa derisi yüzmek ve ölüme kafa derisi sunmatır. Ama aynı zamanda vahşi doğayı bilmek, vahşi doğada kendinizi kaybetmek, mevsimin döngüsüyle temas halinde olmak; bunu bilmek, nefes almak ve sevmek.

HH: Bazı insanlar anarşizmi reddettiklerinden beri, eko-aşırılığı otoritenin lehine olmakla suçladı. Eko-aşırıcılık “otorite” ile ilgili somut bir konuma mı sahiptir ya da bu bağlamda çok fazla eğitsel soru var mı?

Xale: Bu otoritenin insan toplumlarında önemli bir yeri olduğunu inkar edemezsin. Her çok eski etnik grupta, savaşta olduğu kadar manevi konularda da daima bir lider vardı. Yemek toplayan kadın zor zamanlarda kabilenin “başı” olarak, av kötü geçtiğinde bir tür lider olarak düşünülebilirdi. Sadece nispeten yakın bir tarihte otoriter yaklaşımın yükselişi ile otoritenin olumsuz yüzünü gördük. “Bize zorla bir şeyler zorlamak” isteyen somut bir fenomen haline dönüştürüldü. Zira beynimizde sıkışmış olan Batı kültürü yüzünden. Zorunlu eğitim bize ne yapacağımızı veya söyleyeceğimizi söyleyen bir otorite figürünün eşlik ettiği, eğitim aldığımız modeldir. Belli bir noktaya kadar, birçoğunun zararlı ve istilacı otoriteyi dikkate aldığı anlaşılabilir bir durumdur.

Otoriteyi başka gözlerle görmek için Batı kültürünü atmak gerekiyor; her ne pahasına olursa olsun bize bir şeyler empoze etmek isteyen bir otorite figürü ile onun bilgisi dolayısıyla değerli öğretileri bize veren bir otorite figüründen ayırt etmek.

Böylece, çalıların etrafında pataklanmaksızın eko-aşırılığın otoriteyi şeytanlaştırmadığını söyleyebilirim, ve örneğin, anarşistlerin yaptığı gibi onu reddetmeyiz. Bunun nedeni sadece olumsuz yönünü Batı tarzıyla görmüyor olmamız, fakat ayrıca yerli halkın gördüğü otoritenin olumlu tarafını da görüyoruz. Aslında pek çok anarşist grup lider ya da otorite figürlerine sahipti. Onları “takip etmeye bir örnek” gibi, farklı bir adla söyleyebilirler, fakat bu başka hikaye. Anarko-haydutlar, vb örneklerinde de, daha büyük bir tavrı, geri kalanını kışkırtan, inisiyatifi en çok alan ve daha ayrıntılı bilgi olan bir anarşistin olduğunu söyleyebiliriz. Bir örnek vermek gerekirse, Di Giovanni kitap ve gazete kurgularının bombalanması dahil, kendini “anarko-Fransiskenlerin[3]” iftiralarından korumak için mektup yazması, istenmeyen kişilerin infaz edilmesi ve soygunlar vb, yaptığı herşeyin sorumluluğundan dolayı ekibin lideriydi. Soygunda en çok tecrübeye sahip olduğu için Fransa’daki soyguncular grubuna öncülük eden kişi Bonnot’du.  Miguel Arcángel Rosigna neredeyse mükemmel yöntembilim ve istihbarat nedeniyle soygun ve hapishane firarı yaparak Uruguay’da bir grup soyguncuyu yöneten kişiydi.

Bakunin bile bir otorite figürü olarak düşünülebilir, fakat burada anarşist okuyucuyu çıldırmak değildir. O teorileri ile faydalı öğretileri olan yararlı bir otorite örneğidir. Bu nedenle, anarşist hareket düşmanlarına karşı bir tehdit haline gelmiştir.

Dolayısıyla sorunuzu yavaş yavaş yanıtlarken, otoritenin eko-aşırının soyut bir teması olduğunu düşünüyorum. Onu kabul etmemizde herhangi bir problemimiz olmadığı için özel önem vermiyoruz.

HH: Geleneksel olarak bu gibi şeyler olmadığında, Solculuk ve anarşizmin(geleneksel) mutlâk bir metafizik kategori olarak ele aldığı doğrudur. Hiçbir şey yapamayan, tamamen evcilleştirilmiş olan modern insanı suçluyorum ve bu nedenle otorite meselesine takıntı yapmaktadır. Diğer toplumlarda, otorite karizmatikti. En ilkel gruplarda bile, hoşunuza giden ya da gitmeyen bir davranış izlemeniz gereken yasalar ve sosyal prensipler vardı. Geçenlerde modern anarşistin ilkel grup topluluğunda iş yapamayacağını söyleyen birini okudum çünkü onların rolleri grup içinde tanımlanacak ve yükümlülüklerden kaçınamayacaksınız. Ve devlet ya da polis olmaksızın hepsi, zihninizde. Öte yandan, toplumsal anarşist “yoldaşlar” ya da her ne derlerse  aralarında dayanışma ve karşılıklılıkla tamamen bağlı görünmektedir. Ama bu ahlak hiç sorgulanmaz…

Xale: sana katılıyorum ki anarko-ilkelci eğer birine katılmaya çalışacak olsaydı, kesinlikle ilkel gruptan bir köpek gibi atılmış olurdu. Elbette her zaman bir şey hakkında sızlanırlardı ve başkalarının şamanı ya da buna benzer birşeye karşı isyan etmeye iterlerdi.

HH: Özellikle Amerika Birleşik Devletleri’ndeki pek çok okurun, eko-aşırıcılığı onlar için olmadığını, devletin çok güçlü olduğunu ve eko-aşırıcı eylemin mümkün olmadığı görüşünde olduğunu düşünüyorum. Direkt olarak hapishaneye atılmadan veya polis tarafından vurulmadan Birleşik Devletler’de eko-aşırıcı olmanın bir yolu var mı?

Xale: Eko-aşırılığın mümkün olmadığını düşünen insanların samimi olduğuna inanıyorum çünkü Amerika’da yakalanmadan hareket etme yollarını düşünemeyen korkak insanları konuşmak gerekirse “evde” büyük güvenlik birimine sahiptirler. NSA’nın radikallerin çoğunluğunu gözetlediği ve FBI’ın da olası sorun yaratıcı listesi hazırladığı doğrudur. Ve polisin onları kırmak için aşırı yanlısı gruplara sızdığı kesin. Bunu inkar etmiyorum. Şüphe uyandıran, halihazırda listede olan ve fotoğraflarını sisteme yerleştiren insanlarda yatan bu problemi düşünüyorum. Bunlar belli hareketin bir parçası olan ve zaten güvenlik birimleri için şüpheli insanlardır. Harekete katılan insanlar “en radikal” olarak tanınması için, sahne ışığını seviyor. Ve övünmekten hoşlanıyorlar. Şimdi, bunların hiçbiriyle ilgilenmeyen, yalnız veya bir suç ortağı ile hareket eden bir eko-aşırıcı düşünelim. Kötü davranış sergileyen, radikal hareketlere(anarşist, çevreci, ekolojist, Kara Blok, vb.) ait kişilerin bulunduğu yerlerde takılmayan birini. Web geçmişini(mümkün olduğunca) nasıl gizleyeceğini bilen bir eko-aşırıcı düşünelim. Bu kişinin çok temkinli, güvenilmez ve zeki olduğunu düşünüyoruz. Bazı koşullar altında bu aşırının polis tarafından yakalanmadan ya da öldürülmeden saldırı düzenleyebileceğini düşünüyorum. Elbette, hepsinin yapmaktan söylenmesinin daha kolay olduğunu biliyorum. Bir eko-aşırıcı mahkumiyet, bağlılık, sabır ve bağlılığa sahip olmalıdır.

Bir eko-aşırıcı Amerika Birleşik Devletleri’nde saldırılar gerçekleştirme, yara almadan ortaya çıkma ve savaşa devam etme konusunda çok yetenekli olacaktır, bundan eminim. Haklı mıyım bunu zaman gösterecek…

HH: Bu hassas bir konudur ve burada elbette somut bir şey önermiyorum. Sadece gözlemliyorum. Fakat görüşüne bakılırsa bireysel ve gelişigüzel saldırı ABD’deki insanlar arasında değişmez bir konudur, ya da en azından Yankee zihniyetinde saplantılıdır. Örneğin, John Zerzan her zaman sebepsiz ya da “dizleri üstüne çökmüş” kişiler için klüpler, okullar ya da halka açık yerdeki masum insanları öldüren “toplu katliam” cılar hakkında konuşmaya devam etmektedir. Bildiğiniz gibi, orada herkesin silahları, tabancaları, her türlü kalibre, vb. var. Avcı daima sonunda kendini öldürür ya da polis tarafından yakalanır, fakat bu “yalnız kurtları” çok geç olmadan durdurmanın hiçbir yolu yoktur. Bunu anlıyorum çünkü eko-aşırıcı saldırılar ile karşı karşıya kalındığında iyi-davranan anarkoların tepkileri açıklayabilir. Bu günlük yaşamlarından ayrı bir soru değildir, fakat bunun yerine onun bir parçasıdır: bir silah ile saf düş kırıklığının dışında  insanları öldüren bir “deli adam”.

Xale: Bence bahsettiğiniz şey gerçekten kültürel bir sorudur. Meksika’da gerçekten bir insanın rastgele insanlara ateş etmeye başladığını bildiğim bir olay yok. İnsanlar burada silaha sahipse koruma, intikam, ya da bir iş(suikast, saldırı, adam kaçırma, vb.) içindir. Birisi öldürürse, insanlar hayal kırıklığı yüzünden ya da zihinsel olarak rahatsız olan bir kişi tarafından yapıldığını söylemezler. Bunun yerine “muhtemelen hak ediyor”, “sadece sırası geldi”, veya “geçmişte savaşmaya çalıştığınız şey buydu!” gibi şeyler söyleyeceklerdir.

Burada “toplu katliam” olayına benzer bir olayı hatırlıyorum. 2009’da, bir adam Mexico City metrosundaki Balderas İstasyonu’nda küresel ısınmaya, hükümetlerin sorumluluğuna vb. Ilişkin sloganlar çizer. Polis onu aceleye getiren saatlerde ve istasyon insanlar doluyken durdurmaya çalıştı. Adam tutuklanmaya direndi ve eşyalarının arasından bir tabanca çıkardı ve kendisini tutuklamaya çalışan polisi öldürdü. Birçok yolcu dehşete düştü ve arabalarda saklanmaya çalıştı. Bazı seyirciler kahramanı oynamaya ve silahını almaya çalıştı, ve pişman olmadan onları aynı şekilde vurdu. Çatışmada bir ölü ve biraz yaralı bıraktı. Şarjörü boşaldığında, etrafı çevrelendi ve neredeyse linç edildi. En sonunda tutuklandı, ve basın deli bir sığınma evinde geçirdiği tedaviler nedeniyle şizofreni hastası olduğunu yayınladı. Bu şiddetli tepkilere yol açtı, fakat her halükarda, bir “zihin sağlığı” kliniğinde birkaç yıl geçirmekle kınandı ve ardından serbest bırakıldı. Belki de bu davada insanlar “bu adam deliydi” demiştir, ancak durum Amerika Birleşik Devletleri’nde olanlardan oldukça farklı, ancak temel nedenler aynıdır. Bu davada, kendisi bir şizofrenik atağa sahip olduğu için ilaç verildi; ana sorundan kaynaklanan ilaçlar ve tedaviler, medeniyet.

ABD bağlamına değinerek, perspektifimden intihar bombacılarının bu tür sınırsız saldırıları gerçekleştirmek için gerçek nedenleri olduğunu düşünüyorum. Onlar sadece yapmak ya da yapmamak için yapmıyorlar. Sadece silahlarını ateşlemeye çalışmıyorlar. Onları yapmaya ve planlamaya iten bir şeyler var. Bir çok insanı öldürmek gibi bir çok insanın öldürülmesinin ancak çok sayıda dini, sosyal, tarafsız ve kültürel nedenlerin yanı sıra ekonomik ve siyasi nedenlerden de kaynaklanabilir. Ben okulda zorbalığa maruz kalanın bir gün saldırı tüfeği ile sınıfa geldiğini ve onları zorbalık eden kişiyi almaya karar verdiğini biliyorum. Bazıları siyahlara karşı ırkçı adaletsizlikler için, diğerleri ise dinsel nedenlerden ötürü bunu yaptı ve Allah’ın bir düşmanı olarak gördüklerinden beri ABD toplumuna saldırıyorlar. Diğerleri “beyaz üstünlük” ten bunu yapar. Kimi psikoaktif ilaçlar üzerinde olduğundan yapar.  ABD’nin durumunda eko-aşırılık, bir gün ortaya çıkmasaydı, bu tip bir hareketin nedenleri saldırıya uğrayacaktı ancak bunun tek seçenek olduğunu biliriz. Bununla medeniyetin problemi olduğu sonucuna varıyoruz ve tereddüt etmeden saldırıyoruz. Yani, neden ve sebeplerin, eylem ve onların sonuçlarının tümü, farklı koşulların bir çerçevesinden türetilir, ve onları kınamadan önce derin bir analizi hak ettiklerini düşünüyorum. Bu durumlar ve diğerleri benim için uygarlıkta kendini göstermeye çalışan hayvan insan içgüdülerinin yalnız bir tepkisidir. Ve daha önce olduğu gibi geliştirmek için kendilerini buluyorlar, bu koşullarda bir serbest kalmayı buluyorlar. Bunu kabul etmek zorundasın. Uygarlıkta hepimiz bir ya da başka sebepten şüphesiz bir “hayal kırıklığına uğramış” derecedeyiz. Böylece bu eylemlerin hayal kırıklığından kaynaklandığını söylemek tamamı söylendiğinde ve yapıldığında tamamen yanlış olan bir sonuç değildir.

HH: Şimdiki zamanımızın “teorik çalışmasının” Solculuk ve Batı tektanrıcılığın laik zihniyetinden ayrı olarak bir paganizm/canlıcılığın yeniden kurmanın bir yolunu bulmak olduğunu düşünüyorum.  Benim için bu kişinin yerel çevresi hakkında derin bir tecrübe anlamına gelir. Kendinizi humanizm ve insan-merkeziyetçilikten ayıran algıda bir değişiklik düşünüyor musunuz, eko-aşırılığın “kötümser” söylemini değiştirir mi?, ya da aksine, Doğa günün sonunda kazanan biri, ve  insanlar yenilen gerçek “kötüler” ise, bu “gerçek nihilistlerin” uygarlığı savunduğu anlamına mı gelir, ve, neden olmasın, toplum ve insanlık kendisidir. Bu analiz hakkında ne düşünüyorsun?

Xale: Konuştuğunuz algıdaki değişim radikal olmalı. Kötümserlerden iyimserlere, nihilistlerden pozivistlere geçmek zorunda kalacağız.

Belki kültürel oluşumu ve sosyal koşullarından dolayı eko-aşırıcı ya da benzeri bir kişi olurdu, Burada tartışılanlardan farklı bir algıya sahip olacak ve sizin de ifade ettiğiniz gibi, modern insanlığın gerçek nihilistler olduğunu düşünüyor olacaksınız. Ancak, eğer bu algıya sahip olsaydı, ne bencil savunmanın vahşi doğanın temel fikrinin değişmeyeceğini ne de eski tanrıların somut tanıma tabiatının temel dayanağı olan bu doğayla bağlantılı olduğunu düşünüyorum.

Fakat şimdi gerçeklik kötümser durumu belirliyor ve geliştirdiğimiz bu çerçevede. Devam etmek ve harekete geçmekten başka seçeneğimiz yok.

HH: Eko-aşırılıkta suçluluğun rolü nedir? Revista Regresión, vb. bloglarda önemli bir tema olarak ortaya çıkmış gibi görünüyor. Medeniyetin bir parçası olan ve idealleştirmeyi hak etmeyen bu suçlamayı itiraz edenlere ne söylerdin?

Xale: Suçlu faaliyetleri eko-aşırı eğilimin temel bir parçasıdır. Bu davadaki suçluluk çalmak, bomba yerleştirmek, şeyleri yakmak, insanları tehdit etmek, patlayıcı maddeler için malzeme temin etmek, silah ve patlayıcıları nakletmek, bunları depolamak, dünyanın başka yerlerinde yaşayan bireylerle saldırı düzenlemek, insanlara suikast düzenlemek gibi işlerden oluşur, ve bazı ülkelerde, insanları doğrudan ya da dolaylı olarak suç işlemeye teşvik eden bu tür mesajları iletmek, tercüme etmek ve düzenlemek ciddi bir suçtur. Biz eko-aşırılar suçlular, haydutlar, hırsızlar, katiller ve saldırganlarız. Bütün bunların özü budur, doğası gereğidir. Burada herhangi bir şeyi idealleştirmiyoruz. Karavanlara saldıran ve pusuya düşüren; düşmanı öldüren ve şehirlerini yağmalayanları küllere indirgeyen; oklarının uçlarını zehirleyenlerin, vb; İspanyollar tarafından soyulan çıplak vahşilerden miras alınan bir uygulama. Bu yalnızca farklı bir zaman ve bağlamda devam etmekte olduğumuz uygulamadır, ancak sonuçta aynı savaştır. Bu suçluluğun pratiği anlamına gelir, fakat bir terim olarak onu retorik olarak bulduk. Toplum ve otoriterler suçlu olduğumuzu söylerse bu olduğumuz anlamına geliyor. Onlar bize terörist olduğumuzu söylerse biz öyleyiz. Bu etiketler bizi korkutmuyor, biz suçlu olmadığımızı söyleyerek kendimizi savunmaya çalışmayacağız çünkü hukuki koşullar kapsamında öyleyiz.  Onlara böyle şeyler denildiğinde yapan “devrimciler” ve “radikallerin” çoğunluğu gibi bu isme kızgın olmayacağız. Eko-aşırılar “adil nedenleri” savunmaz, onların “merhameti” ve “humanizmini” onlara göstermez. Aksine, en çok şiddet tarafından ve uygar yaşam için düşünce yoksunluğunu temsil ederler.

Birçok kişi suçluluğu medeniyetin bir parçası olarak görüyor, şüphesiz. Hatta çoğu bazılarının medeniyette muzdarip olan toplumsal koşulların bir ürünü olduğunu düşünüyor, ve bu da doğrudur. Açıkça, medeniyet olmayasaydı, hukuki açıdan suçluluk da olmazdı. Ancak vurgulamak isterim ki, sadece hukuki açıdan. Bunun nedeni herhangi birine karşı işlenen suçların uygarlık olmadan da gerçekleşebilmesidir. Ancak sorulması gereken, suç eylemleri uygarlık olmaksızın cezai olarak mı sınıflandırılacak? Yoksa sadece misilleme olarak mı sınıflandırılacak? Suçluluk uygarlığın problemlerinden mi kaynaklanıyor, ya da uygar koşullar ile tam olarak ilişkilendirilmeksizin bir sonuç olarak düşünülebilir mi? Bunu istiyoruz çünkü bu dünyadaki ve dışındaki her şeyin döngüler tarafından yönetildiği unutulmamalıdır, herşey, her eylemin bir tepki ile izlediği sürekli harekettir.

Bir örnek verelim: Aztekler Teochichimecas’yı barbar ve medeniyetsiz olarak gördü, ve Gran Chichimeca’yı keşfetmeye cesaret edemedi. Onları şiddetle kovduklarında vahşileri düşmanca karşıladılar. Aztekler daha sonra bu yerlileri suçlu olarak görmediler, sadece “medeniyetsiz”: Kültürü olmayan bir insan. Bu mantık çerçevesinde, Aztekler Teotlalpan Tlacochcalco Mictlampa(Nahuatl’da ölümün hayat sürdüğü kuzey mevkii)’ya müdahale etmeden bir uygarlık inşa etmeye odaklandılar. Belki tanrıları onları Teochichimecas’la uğraşmamalarını tavsiye etti. Bu öneriyi dinlediler ve onları yalnız bıraktılar. Onlar fetih ve fethetmek için kolay olan diğer kabileleri boyunduruk altına alarak kendi imparatorluğunu genişletmeye adadılar. Chichimecas savaşı, Kolomb öncesi uygar insanlara bakarak, onların topraklarına girmedi, ve onlarla çatışmaya girmeye hiç gerek yoktu.

İspanyollar Gran Chichimeca’ya vardığında, uygar olmayan insanlara karşı savaş açmaya başladılar. Bu insanlar buna göre beyaz adam ve hatta daha kötüsüne benzer sertlikle yanıt verdi.  Daha sonra İspanyol kralının yasalarıyla suçlular olarak görüldü, ve onlar sonra köleleştirildi, evcilleştirildi ya da yok edildi. Yani   Teocichimecas’a saldıran İspanyolların eylemleri bu tepkiyi yarattı.

Batılılar tüm insanları ve şeyleri boyun eğdirecek kadar doyumsuz tutumla gelmediyse, Teochichimecas sade yaşamlarıyla devam etmiş olurdu, bu kesin. Onlar kalıcı gelenekleri olarak çatışmaya eğilimli doğaları nedeniyle komşu kabilelere karşı savaşmaya devam edecekti.

Aynısı eko-aşırılıklar için de geçerlidir. Uygarlık tamamen yapaylaştırmak, mekanize etmek ve evcilleştirmek istediğinden, atalarımızın yaptığı gibi şiddetle tepki gösteririz. Nitekim suçluluk yalnızca modern uygarlığın bir ürünü değildir. Ondan kaynaklanmaz. Bu topluluğun kanunlarıyla “suç” un ismi verilir, ancak kendi içinde uygarlık, hakimiyet sistemi vb. denilen kurulu sisteme bağlı bir eylemin genel bir sonucudur.

Bu mantık sadece hukuki-tarihi yönü ile, resmi bir cezalandırıcılık meselesine dayanıyor. Fakat “suçluluk” terimini biraz daha parçalarsak, bunun oldukça göreceli olduğunu göreceğiz, ve burada alıntı olacak örneklerdeki gibi kendisini sabit bir ahlaki konuma dayandırır:

– Bir adam silahıyla bir bankaya el koyar, ona tüm parayı vermezlerse veznedarı beynini havaya uçurmakla tehdit eder. Bu durumda, soyguncu o anda bir suç işlediğini, ya da belki de işlemediğini düşünecektir. Belki “kötü” bir şey yaptığını ya da yapmadığını düşünecektir. Belki Mexico City’deki banka soyguncuları gibi, bir banka soyguncusunun yaptığı para kazanmak için hayatını riske atan, maden işçisi, yüksek binada pencere yıkayıcı veya metal işçisi gibi güç ve zeka istihdam eden başka bir “iş”.

Ancak veznedar, banka şubesinin müdürü, ve polis için, bu adam bir suçlu ve “kötü” bir şey yapıyor.

– Bir mezbahadaki bir çalışan her gün düzinelerce sığırı öldürür. Boğazlarını keskin bir bıçakla keser böylece kanları fışkırır ve yemek için etleri işlenir. Kirli bir iş için ancak günün sonunda bu çalışan “iyi” bir vatandaş olarak kabul edilir çünkü haftanın sonunda ailesini geçindirmek ve ekstra olarak o gıda endüstrisine katkıda bulunduğu için ücret alır. Sıgırların boğazlarının kesilmesi “kötü” ve çok daha az bir suç olarak değerlendirilmez. Ancak birçok radikal vegan için mezbaha çalışanı “kötü”dür ve o başkalarının onları yiyebileceği şekilde hayvanları öldürmekten suçludur. Bunun için veganlar onun aracını yakmaya karar verirler.

– Bir hukuk öğrencisi hayatta “biri olmak” ister ve bunun için okulda kendi avukatlık mesleğini icra etmek için başkalarını pençesine alıp çekmemekle ilgilenmez. Diplomalarını almak için hile kullanır ve sonunda önemli bir avukat olur. Kariyeri boyunca yanlışlıkla parmaklıklar ardında suçlanan kişileri yerleştirmekle ve neredeyse her zaman zengin olan müşterileri için başarılı savunma ile suçlanır. Bu avukat için hiçbiri “kötü” değildir ve çok daha azı sadece bir suçlu olarak görünür çünkü her davanın karşılığında etkileyici bir tazminat karşılığında sahte kanıtlarla insanları hapseder. Aynı zamanda zengin müşterileri de ondan oldukça memnundur. Ancak hapishaneye koyduğu kişilerin yakınları onun hakkında aynı şeyi düşünmez. Onlara göre avukat olarak yaptığı şey “iyi” den başka bir şey değildir. Ve aralarında biri onu bile bir suçlu olarak görür. Ve asla mahkeme gününe çıkmayacağını bilerek akrabası onu takip etmeye ve beynine kurşun sıkmaya karar verir.

Bu örneklerde görebileceğiniz ve yukarıda belirttiğim gibi, “suçluluk” terimini analiz edersek, birçok durumda bu terimi göreceli olarak göreceğiz. Elbette, eko-aşırılar suç faaliyetlerini iyi ya da kötü eylem olarak görmez, ancak diğer eylemlerin sonucu olarak, bizi karakterize eden retoriğin içinde terimi istihdam eder ve savunur.

HH: Eko-aşırı yanlılarının dağlık bölgelerden kurtulup kartellere karşı savaşmak için vahşi yerleri serbest bırakmaları gerektiğini düşünen Zerzan yanlılarına ne söylerdin?

Xale: Kahrolası Zerzan ve arkadaşları! Onların aptallığı ve eleştirilerinin tutarsızlığı asla beni şaşırtmaz! Haha onların geçerli eleştirilerinin tükendiği açıktır ve sadece böyle gülünç şeyleri tükürüyorlar. Anarko-primivistlerin Zerzan grubundan birileri sanki sormuşçasına, “Teknolojiyi çok fazla eleştiriyorsanız, neden internette bir radyo programına sahipsiniz?” Ve bize yalnız yaşadıkları dağlık bölgelerden ayrılarak gitmek ve kartellerle savaşmayı söylemekle de aynı derecede aptalca görünüyorlar.

Zerzan ve öğrencilerinin sorduğu sorunun cevabı:  Neden bu uyuşturucu katilleri ya da kartellere karşı savaşmak için dağlara gitmek zorundayız? Amacımız “yeryüzü kurtuluşu” ya da gringo tarzında “vahşileşme” olsaydı bunu yapmak zorunda olurduk. Ancak bizim amacımız olmadığından onlar kendilerini becerebilirler. Hiç şüphe yok ki başları Zerzan ve destekçileri yalnızca kendi şartları çerçevesinde düşünüyorlar. Onlar samimi ya da geçerli bir eleştiri seviyesinde değiller. Çünkü tavsiyelerindeki her zaman haklı olduklarını düşündükleri kapalı zihniyetten kurtulamıyorlar. Bu bir utanç, Onların (anarko) ilkelciliğine karşı yazılanların hepsi ile düşünceli bir eleştiri bulacaklarını umuyorduk fakat sanırım yanlış yaptık. Belki başka bir hayatta…

HH: Bu soru ile konuşmamız sona eriyor. Gerçek şu ki, bu konuşmayı okuyan az kişi buradakilere hemfikir olacaktır. Ancak gerçek şu ki, eko-aşırıcılık herhangi bir yere gitmiyor gibi görünüyor. Belli bir eğilim olarak, hala oldukça genç. Sadece beş yaşında ve o dönemde çok değişti. Fakat şimdi sosyalist, kapitalist ya da dini olsalar da, başarısız ütopyaların kalıntıları içinde yaşıyoruz. Bu bağlamda eko-aşırılık bir seçenek olmaya devam edecektir. İnsanlar eko-aşırılığı sadece topluma karşı olduğu için değil, aynı zamanda uygar yanılsamalar olmaksızın toplumu yansıttığı için nefret etmektedir. Hiper uygarlığın sahip olduğu tiksinti ve hayal kırıklığı, hissettikleri ancak değiştiremeyecekleri şeyleri yansıtıyor. Bu evcilleştirilen dünyanın tüm yalanlarına bir saldırıdır. Bugünün idealistleri bile iyimser ilaçlara ve humanizme inanmıyor. Dünya uçurumun kenarındadır ve geri dönüş yoktur. Alea iacta est.

[1] mesquite: ABD’nin güneybatısı ve Meksika’nın kurak bölgelerinde yerli bir dikenli ağaç.
[2] Yankee: Amerika’da yaşayan ya da ABD’den gelen kimse.
[3] Fransisken: Fransisken mezhebinden olan kimse.

REVISTA REGRESIÓN N° 6

Contenido:

-Editorial, por el Grupo Editorial

-La Mujer-Luna en la sociedad Selk’nam, tomado de Karukinka: cuaderno Fueguino de 1973

-Suspiros, por Lunas de abril

-Tatuaje primitivo: Rescatándolo de la amnesia, por Xale

-Cronología Maldita, por el Grupo Archivíscico Öme

-Anarquistas Indiscriminados: Sacando del olvido a los anarquistas terroristas del siglo XIX, por Seminatore

-Trizas: Sobre Terrorismo Indiscriminado, por Nechayevshchina Ed., y traducido pr Místico y Maldito

-Trizas II: Sobre Terrorismo Indiscriminado, por Nechayevshchina Ed., y traducido por Místico y Maldito

-Las lecciones dejadas por el Estado Islámico antes de su colapso, por Ghoul

-Individualista, ¡Ármate!, por delincuenciales eco-extremistas

-Poemas: Cuchillos en la sombra, Sin temor y A los montes, por Lunas de abril

DESCARGA ACÁ:

https://mega.nz/#!C5AFQRRY!2iYI3l_hglBV-pcEYewlO0Ehusw-lwF1ZunFScInPQk

Blog de Revista Regresión:

https://regresando.blackblogs.org/2016/10/01/page-45-ty-67/